Dalawang araw matapos ang pagsabog sa lumang bodega, bumalik si Rafael Flores sa kanyang opisina.

Nakapulupot pa rin ang benda sa kanyang balikat, ngunit hindi iyon naging dahilan upang ihinto niya ang imbestigasyon.

"Sir."

Pumasok si Grace habang may dalang tablet.

"Nahanap na po namin ang lalaking nakapulot ng voice recorder."

Agad na tumayo si Rafael.

"Nasaan siya?"

"Nasa conference room."

---

Tahimik na naghihintay ang isang delivery rider na nagngangalang **Leo**.

Nang makita si Rafael, agad itong tumayo.

"Kayo po ba si Mr. Rafael Flores?"

"Oo."

"Inutusan po ako ng pulis na ibigay ito sa inyo."

Iniabot niya ang maliit na voice recorder.

"Nakita ko lang po ito sa labas ng isang bahay. Akala ko basura lang."

"Salamat."

"May reward pa raw po ba?"

Napangiti si Rafael.

"Meron."

Pagkalabas ng rider, agad na pinatugtog ni Grace ang laman ng recorder.

Sa una ay puro kaluskos lamang ang maririnig.

Pagkaraan ng ilang segundo...

Lumabas ang dalawang boses.

Isa kay Victor.

At isa sa misteryosong lalaking hindi pa nila nakikilala.

> "Nabigo ka."

> "Pasensya na."

> "Isa na lang ang pagkakataon mo."

> "Panahon na para gamitin si Angela."

Tahimik ang buong silid.

Napakuyom ang kamao ni Rafael.

"Sa wakas..."

"May ebidensya na tayo."

---

Kinagabihan ay ipinatawag ni Rafael ang emergency meeting ng Board of Directors.

Kumpleto ang lahat.

Naroon din si Victor Flores.

Mukha itong kalmado.

"Rafael," sabi nito. "Ano ang napakahalaga at pinatawag mo kami?"

Hindi sumagot si Rafael.

Sa halip ay tumingin siya kay Grace.

"I-play mo."

Biglang umalingawngaw sa conference room ang boses ni Victor mula sa recorder.

Unti-unting nagbago ang kulay ng mukha nito.

"Hindi totoo iyan!"

Sigaw niya.

"Edited ang recording!"

Ngunit bago pa siya makatayo, pumasok ang dalawang pulis.

"Mr. Victor Flores."

"Kayo ay inaaresto para sa kasong syndicated fraud, pagtatangkang pagpatay, at sabwatan sa pamemeke ng mga dokumento."

Nagkagulo ang buong board.

"Paano ninyo nagawa ito?" sigaw ng isa sa mga direktor.

Napayuko si Victor.

"Hindi ninyo naiintindihan..."

"Wala kayong alam..."

Bago pa siya mailabas, tumingin siya kay Rafael.

"Hindi pa ito tapos."

"Hindi ako ang tunay mong kalaban."

Nanlaki ang mga mata ni Rafael.

"Ano ang ibig mong sabihin?"

Ngunit hindi na sumagot si Victor.

Tahimik siyang isinakay ng mga pulis sa sasakyan.

---

Lumipas ang ilang araw.

Unti-unting bumalik sa normal ang operasyon ng Flores Construction Corporation.

Sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na problema, naging tahimik ang opisina.

Samantala, mabilis ding natutong magtrabaho si Daniel bilang assistant ni Rafael.

Hindi na siya kinakabahan sa tuwing may meeting.

Natutunan na rin niyang gumamit ng laptop, gumawa ng reports, at ayusin ang schedule ng CEO.

"Hindi ko akalaing ganito pala kahirap ang trabaho ninyo," biro ni Daniel.

Napangiti si Rafael.

"Hindi ko rin akalaing kaya mong matutunan lahat sa loob lang ng ilang linggo."

"Tamang sipag lang po."

"Tamang sipag... at tamang tao."

Napatingin si Daniel.

"Sir?"

"Wala."

Ngunit nahalata ni Daniel ang bahagyang ngiti ni Rafael.

Sa unang pagkakataon, hindi na malamig ang ekspresyon ng CEO.

---

Nang gabing iyon, inimbitahan ni Rafael si Daniel sa rooftop ng headquarters.

Tahimik ang hangin.

Kumikislap ang mga ilaw ng lungsod.

"Maganda pala rito," sabi ni Daniel.

"Dito ako pumupunta kapag magulo ang isip ko."

Tahimik silang magkatabing nakatanaw.

Pagkaraan ng ilang minuto ay nagsalita si Rafael.

"Daniel."

"Po?"

"Naalala mo ba ang unang araw nating nagkita?"

"Paano ko makakalimutan? Halos mabagsakan kayo ng bakal."

Bahagyang natawa si Rafael.

"At dalawang beses mo na ring iniligtas ang buhay ko."

"Kayo rin naman po."

Muling bumalot ang katahimikan.

Pagkatapos ay inilabas ni Rafael ang isang puting sobre.

"Narito."

Napakunot ang noo ni Daniel.

"Ano po ito?"

"Ang kontrata mo."

"May mali po ba?"

"Dati, isang employment contract lang ito."

Dahan-dahang binuksan ni Daniel ang sobre.

Nandoon pa rin ang dokumento.

Ngunit may nakadikit na isa pang papel.

**Special Agreement – Null and Void**

"Ano po ang ibig sabihin nito?"

Mahinang ngumiti si Rafael.

"Ibig sabihin..."

"Hindi na kita gustong manatili rito dahil lang sa isang pirma."

Natigilan si Daniel.

"Kung mananatili ka..."

Huminga nang malalim si Rafael.

"...gusto kong sariling desisyon mo."

Hindi agad nakapagsalita si Daniel.

Ngayon lang niya naunawaan.

Hindi siya kailanman ikinulong ni Rafael sa isang kontrata.

Binigyan siya nito ng kalayaang pumili.

Unti-unti siyang napangiti.

"Inaakala ko noon na trabaho lang ang tatanggapin ko."

"At ngayon?"

Tanong ni Rafael.

"Tingin ko..."

Mahina ring ngumiti si Daniel.

"...nakatagpo ako ng isang taong gusto kong samahan, kahit wala nang kontrata."

Nagkatinginan silang dalawa.

Wala mang pag-amin ng pag-ibig.

Wala mang matatamis na salita.

Ngunit pareho nilang alam na may nabuo nang espesyal na ugnayan sa pagitan nila.

Sa di-kalayuan, tahimik na pinagmamasdan sila ni Grace mula sa loob ng opisina.

Napangiti siya.

"Sa wakas..."

"May dahilan na ring ngumiti si Sir Rafael."

Ngunit sa kabilang panig ng lungsod, isang misteryosong lalaki ang nakaupo sa madilim na silid.

Sa harap niya ay isang lumang larawan ng pamilya Flores.

Kinuha niya ang telepono.

"Victor na ang nahuli."

Tumawa siya nang mahina.

"Hayaan mo."

"Hindi pa naman siya ang pinakamahalagang piyesa."

Sinindihan niya ang larawan ni Rafael.

Habang unti-unti itong nilalamon ng apoy, bumulong siya—

"Magkikita rin tayo, Rafael Flores."

"At kapag dumating ang araw na iyon..."

"...malalaman mo kung bakit nagsimula ang lahat."

WAKAS NG BOOK 1.

Abangan ang Book 2: Love Contract – The Hidden Truth