Mabigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang binabaybay nina Rafael at Daniel ang kalsadang papunta sa address na nakasulat sa ID card.

Nasa driver's seat si Rafael.

Katabi niya si Daniel.

Sa likod naman ay sina Grace at dalawang security personnel ng kumpanya.

"Sir," basag ni Daniel sa katahimikan, "sigurado po ba kayong pupunta tayo roon?"

Hindi inalis ni Rafael ang tingin sa kalsada.

"Hindi."

Napakunot ang noo ni Daniel.

"Hindi?"

"Sigurado akong may panganib."

"Kung gano'n, bakit pa tayo pupunta?"

Huminto sandali si Rafael bago sumagot.

"Dahil kung hindi natin haharapin ang panganib, hindi natin malalaman kung sino ang nasa likod nito."

Tahimik na napabuntong-hininga si Daniel.

Hindi pa rin siya sanay sa mundo ng mga negosyante.

Pero isang bagay ang napansin niya kay Rafael.

Hindi ito ang tipong tumatakbo palayo sa problema.

---

Makalipas ang tatlumpung minuto...

Huminto ang convoy sa harap ng isang lumang bodega sa labas ng lungsod.

Kalawangin ang bakal na gate.

Halos matabunan na ng damo ang paligid.

Mukhang matagal nang walang gumagamit sa lugar.

"Sir," sabi ng head of security, "kami na lang po ang papasok."

Umiling si Rafael.

"Hindi."

"Delikado po."

"Mas delikado kung wala akong alam sa nangyayari."

Napatingin si Daniel.

"Sir... sasama ako."

"Tiyak ka ba?"

"Opo."

"Pwede kang manatili sa sasakyan."

"Kung may mangyari sa inyo, hindi ko rin po mapapatawad ang sarili ko."

Sandaling natahimik si Rafael.

Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti.

"Magkasama tayo."

---

Dahan-dahan nilang binuksan ang malaking pinto ng bodega.

**KREEEKK...**

Umalingawngaw ang tunog sa loob.

Madilim.

Maalikabok.

Puno ng lumang kagamitan at sirang makina.

May bakas ng mga bagong gulong sa sahig.

May ibig sabihin iyon.

"May gumagamit pa rin ng lugar na ito," bulong ni Daniel.

Tumango si Rafael.

Habang papasok sila nang papasok, may napansin si Daniel.

"Sir."

"Ano iyon?"

"Itong kahon..."

Nakapatong sa isang sulok ang ilang kahong may logo ng Flores Construction Corporation.

Ngunit hindi ito nakalista sa inventory ng kumpanya.

Binuksan ng security ang isa sa mga kahon.

Lahat sila ay natigilan.

Puno ito ng mga pekeng dokumento.

Mga kontrata.

Mga permit.

At mga pirma na ginaya mula sa mga opisyal ng kumpanya.

"Sir..." sabi ni Grace.

"May gumagamit ng pangalan ng Flores Construction."

Hindi pa sila nakakaalis sa pagkabigla nang may marinig silang yabag mula sa ikalawang palapag.

"Taas!"

sigaw ng isang security guard.

Agad silang tumingala.

May isang lalaking nakaitim ang mabilis na tumakbo sa bakal na catwalk.

"Habulin!"

sigaw ni Rafael.

Dalawang security guard ang agad na sumunod.

Ngunit biglang pinatay ng lalaki ang pangunahing switch ng kuryente.

Nagdilim ang buong bodega.

"Daniel!"

"Nandito lang po ako!"

Sa gitna ng dilim ay may malakas na kalabog.

May bumagsak.

Kasunod nito ang tunog ng mabilis na yabag.

Nang bumalik ang emergency lights makalipas ang ilang segundo, nakita nilang nakahandusay ang isa sa mga security guard.

Wala na ang lalaking nakaitim.

---

Habang sinusuri nila ang bodega, may napansin si Daniel na maliit na metal cabinet.

Nakakandado ito.

"Sir."

Lumapit si Rafael.

"Buksan natin."

Gamit ang bolt cutter ng security team, nabuksan ang kandado.

Pagkabukas ng pinto...

Nanlaki ang mga mata nilang lahat.

Nandoon ang dose-dosenang folder.

Lahat ay may pangalan ng mga proyekto ng Flores Construction.

Ngunit may isang pulang folder na agad na nakaagaw ng pansin ni Rafael.

May nakasulat dito.

**CONFIDENTIAL**

Dahan-dahan niya itong binuksan.

Habang binabasa ang laman, unti-unting nagbago ang ekspresyon niya.

"Sir?" tanong ni Grace.

Hindi agad siya sumagot.

Sa halip ay iniabot niya ang folder kay Grace.

Biglang natakpan ng kamay nito ang bibig.

"Hindi maaari..."

"Ano po iyon?" tanong ni Daniel.

Tahimik na tumingin si Rafael sa kanya.

"Ninakaw ang mahigit dalawang bilyong pisong pondo ng kumpanya sa loob ng limang taon."

"Ano?"

"At ang lahat ng dokumento..."

Mahigpit niyang isinara ang folder.

"...ay itinuro ako bilang may kagagawan."

Parang gumuho ang mundo ni Daniel.

"Pero hindi totoo iyon."

"Alam ko."

"Kung gano'n, sino ang gumawa?"

Bago pa makasagot si Rafael ay may tumunog na cellphone mula sa loob ng cabinet.

Isang lumang keypad phone.

Patuloy itong nagri-ring.

Nagkatinginan silang lahat.

Dahan-dahang sinagot ni Rafael ang tawag.

"Hello."

Isang binagong boses ang narinig sa kabilang linya.

> "Magaling, Rafael."

> "Mas mabilis mo akong nahanap kaysa sa inaasahan ko."

"Sino ka?"

Mahinang tumawa ang lalaki.

> "Hindi mahalaga kung sino ako."

> "Ang mahalaga..."

Huminto ito sandali.

> "...malapit mo nang malaman kung sino ang tunay na kaaway mo."

Biglang naputol ang tawag.

Kasabay nito ay may malakas na pagsabog sa labas ng bodega.

**BOOOOM!**

Nayanig ang buong gusali.

Nabasag ang mga bintana.

"Sir!"

sigaw ni Daniel habang mabilis niyang hinila si Rafael palayo sa bumabagsak na bakal.

Nagsimula nang magliyab ang harapang bahagi ng bodega.

May sumigaw mula sa labas.

"Sunog!"

"Sir Rafael!"

"Nakakulong tayo!"

Napatitig si Rafael sa apoy na mabilis na lumalawak.

Pagkatapos ay tumingin siya kay Daniel.

Sa unang pagkakataon mula nang magkakilala sila, hindi na niya nakita si Daniel bilang empleyado lamang.

Kundi bilang taong handa na namang isugal ang sariling buhay para sa kanya.

At habang unti-unting nilalamon ng apoy ang lumang bodega...

May isang tao sa di-kalayuan ang tahimik na pinagmamasdan ang lahat.

Mula sa loob ng itim na SUV, bahagya itong ngumiti.

"Ngayon..."

"...tingnan natin kung sino ang makakalabas nang buhay."