Tahimik ang buong boardroom.

Lahat ng mata ay nakatuon sa malaking screen kung saan nakabukas pa rin ang mga pekeng dokumentong nagpapakita umano ng ilegal na paglilipat ng pondo.

Hindi makapaniwala si Aiden.

Hindi niya kailanman nakita ang mga file na iyon.

Mas lalong hindi siya ang gumawa ng mga iyon.

"Sir..."

Mahina niyang sabi habang nakatingin kay Rafael.

"Hindi ko po alam kung paano nangyari ito."

Hindi sumagot si Rafael.

Sa halip ay lumapit siya sa computer at maingat na tinanggal ang USB drive.

"Cancel this meeting."

Mahigpit ang tono ng kanyang boses.

Nagulat ang isa sa mga board member.

"Mr. De Castro, hindi ba't kailangan muna nating malaman ang paliwanag ng trainee?"

Tumayo si Rafael at tahimik na nilibot ng tingin ang buong silid.

"Walang pagdinig na magaganap batay sa ebidensyang hindi pa nabeberipika."

"Kung may gustong mag-imbestiga..."

"Ako mismo ang mangunguna."

Tahimik ang lahat.

Kilala nila si Rafael.

Hindi ito nagsasalita nang walang batayan.

Tumango si Eduardo.

"I second the motion."

"Meeting suspended."

Isa-isang nagsitayuan ang mga board member.

Tanging sina Rafael, Aiden, Eduardo, at ilang executive na lamang ang naiwan sa loob ng silid.

Paglabas ng lahat, napaupo si Aiden sa isang silya.

Pakiramdam niya ay nawalan siya ng lakas.

"Hindi ko alam kung paano nangyari..."

Napayuko siya.

"Sinuri ko ang presentation kagabi."

"Wala ang mga file na iyon."

Lumapit si Rafael.

"Look at me."

Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Aiden.

"May ginawa ka ba?"

"Wala po."

"Then stop blaming yourself."

Napakurap si Aiden.

Hindi niya inaasahan ang ganoong sagot.

"Pero baka..."

"No."

Putol ni Rafael.

"Kung may gustong maglagay ng ebidensya..."

"May dahilan sila."

"At hahanapin natin ang dahilan na iyon."

Sa IT Department...

Abala ang buong team sa pagsusuri ng conference room computer.

Kasama nila si Rafael.

"May nakita ba kayo?"

Tanong niya.

Tumango ang Head of IT.

"Sir."

"May gumamit ng administrator account alas-diyes kagabi."

"Napalitan ang original presentation."

"Sino ang may access?"

"Tatlo lang po."

"Inyo."

"Kay Chairman."

"At sa Executive Administration."

Napakunot ang noo ni Rafael.

"Hindi ako."

"At hindi rin si Chairman."

Tahimik ang Head of IT.

"Iyon din po ang iniisip namin."

Samantala, sa basement parking...

Galit na galit si Damian.

"Anong ibig mong sabihing hindi natuloy ang suspension?"

Tanong niya sa isang lalaking naka-face mask.

"Kasi po..."

"Ipinagtanggol siya ni Sir Rafael."

Napakuyom ang kanyang kamao.

"Palpak!"

"Hindi ito ang usapan natin."

"Pasensya na po."

"Burahin mo lahat ng koneksyon natin."

"Ngayon din."

Tumango ang lalaki at mabilis na umalis.

Ngunit hindi niya napansing mula sa kabilang hanay ng mga sasakyan ay may isang security guard na nakakita sa kanilang pag-uusap.

Bandang tanghali...

Tinawag ni Eduardo si Rafael sa kanyang opisina.

Pagpasok ng COO, agad siyang inalok ng matanda na maupo.

"Rafael."

"Sa tingin mo ba..."

"Inosente si Aiden?"

Hindi nag-atubili ang binata.

"Yes."

"Bakit?"

"Kasi hindi siya nagsinungaling."

"Hindi siya nagtago."

"At wala siyang dahilan para sirain ang proyektong siya mismo ang tumulong buuin."

Ngumiti nang bahagya si Eduardo.

"Maganda ang paghusga mo sa tao."

"Tinuturuan ako ng ama ko noon."

"Huwag mong sukatin ang tao sa sinasabi ng iba."

"Sukatin mo sa ginagawa niya kapag walang nakakakita."

Tahimik na tumango si Eduardo.

"May gusto akong sabihin sa'yo."

Ngunit bago pa siya makapagsalita...

May malakas na katok sa pinto.

Pumasok si Marissa.

"Sir!"

"Mahalagang balita po."

"Ano iyon?"

"May security guard pong gustong magsumite ng report."

Sa Security Office...

Nasa loob sina Rafael, Eduardo, Marissa, at ang guwardiyang si Ernesto.

Kinakabahan itong nagsalita.

"Pasensya na po."

"Hindi ko po alam kung importante ito."

"Pero nakita ko po si Mr. Damian kagabi."

Kasabay ng isang lalaki."

"Ano'ng ginagawa nila?"

Tanong ni Rafael.

"May inabot pong envelope."

"Pagkatapos ay narinig kong sinabi ni Mr. Damian..."

"'Burahin mo lahat ng koneksyon natin.'"

Tahimik ang buong silid.

Humingi ng pahintulot si Rafael.

"Pwede bang makita ang CCTV?"

Ilang minuto lamang ay lumabas ang video.

Bagama't malayo ang kuha, malinaw na makikita si Damian na nakikipag-usap sa parehong lalaking nakita noon sa executive floor—ang lalaking may malaking peklat sa kaliwang kamay.

Nanlaki ang mga mata ni Rafael.

"Iyon ang lalaki..."

Mahinang sabi ni Aiden na kakarating lamang sa Security Office.

"Siya ang nakita kong lumabas sa conference room noong araw na nawala ang flash drive."

Tahimik na napapikit si Rafael.

Unti-unti nang nabubuo ang buong larawan.

Kinagabihan...

Tinawag ni Eduardo si Aiden sa kanyang pribadong opisina.

Tahimik silang naupo sa magkabilang panig ng mesa.

"Anak..."

Mahina niyang tawag.

Nag-angat ng tingin si Aiden.

"Nahanap na natin ang unang ebidensya."

"Pero hindi na sapat iyon."

"Bakit po?"

"Dahil mas lalo kang magiging target."

Napabuntong-hininga ang matanda.

"Matagal ko nang gustong sabihin ito."

"Kaso natatakot akong ilagay ka sa panganib."

Tahimik na nakinig si Aiden.

Huminga nang malalim si Eduardo bago magsalita.

"Sa susunod na board meeting..."

"Ipapakilala na kita."

Nanlaki ang mga mata ni Aiden.

"Bilang..."

"Ang tunay kong apo."

Parang tumigil ang oras.

"Lolo..."

"Hindi pa ako handa."

"Wala namang handa sa ganitong bagay."

Ngumiti si Eduardo.

"Pero minsan..."

"Ang tamang oras ang pumipili sa atin."

Tahimik na yumuko si Aiden.

Naalala niya ang huling habilin ni Lola Rosa.

"Huwag mong hayaang baguhin ka ng pera. Manatili kang si Aiden."

Mahigpit niyang hinawakan ang lumang singsing sa kanyang bulsa.

"Hindi ako natatakot sa katotohanan."

"Ang kinatatakutan ko..."

"Ayaw kong may masaktan dahil sa akin."

Lumapit si Eduardo at inilagay ang kamay sa balikat ng apo.

"Hindi mo kasalanan ang kasakiman ng iba."

Sa kabilang panig ng lungsod...

Nakatanggap si Damian ng tawag mula sa kanyang tauhan.

"Sir."

"May problema."

"Ano na naman?"

"Nakuha na po ng security ang CCTV."

Tahimik na napapikit si Damian.

Pagmulat niya ay malamig na malamig ang kanyang mga mata.

"Kung ganoon..."

"Wala na tayong ibang pagpipilian."

"Ano pong ibig ninyong sabihin?"

Huminga siya nang malalim.

"Kapag hindi natin siya mapapatahimik sa kumpanya..."

"...sisiguraduhin nating hindi na siya makakarating sa susunod na board meeting."

Pagkababa niya ng telepono, nagsimula ang malakas na ulan sa labas ng kanyang opisina.

At sa unang pagkakataon...

Hindi na lamang reputasyon ni Aiden ang nakataya.

Kundi ang kanyang buhay.