top of page

CHECKING ACCESS...

Premium Subscribers Only

This story is part of the Premium Hub and is available exclusively to subscribed members.

Upgrade to unlock full access to long-form stories, ongoing series, and regular updates.

Full-length, uncensored stories
Ongoing series with weekly updates
Access to all Premium Hub Stories
Members-only contents not shown publicly

Private access. Cancel anytime.

m2m stories pinoy m2m m2m story pinoy m2m stories pinoy m2m_edited.jpg

Pantasya : The General's Son
CHAPTER 3

SOBRANG SAYA ni Paulo kasama si Markus habang na mimili sila ng mga arts materials na gagamitin niya mamaya para sa assignment niya. Pakiramdam niya ay sobrang kilala na niya ang binatilyo dahil sobrang close na sila agad nito. May mga similarities sila tulad ng mahilig din itong magbasa ng mga Fantasy Book tulad niya.


"Hey!"


Sabi nito sakanya ng buksan niya ang libro na fantasy ang genra pero parehong lalaki ang cover niyon. Saka nito inagaw iyon sakanya.

 

"Ano ba akin na yan, I want to read the

content"


Inis niyang sabi dito saka ito luminga linga sakanya habang nakangiti para ito ang kuya niya kung gumalaw.


"No, dahil Man to Man ang content ng book na to. Or else you are gay kaya gusto mo ito"


Maypanunudyo sa tinig ng boses nito saka nito pinakita sakanya ang cover ng libro. Nakita niya na parehong nakahubad ang lalaki doon na nahaharangan ng mga bulaklak at saka niya na isip na iyon ang mga main actors sa libro.

 

"No im not a gay, I thought that book is about

the twin brother na warriors of nature. Kasi medyo same sila ng mukha"


Dahilan niya dito pero iyon talaga ang totoo hindi niya alam na Man to Man story iyon.

Pakiramdam niya ay napahiya siya ng mga oras na iyon.


"You dont need to explain yourself Paulo. Wala namang mali kung bakla ka or what"


Nakangiti nitong sabi saka nito binalik ang libro sa book shelve.


"I said im not!"

 

Sabi niya dito sa malakas na paraan dahilan

para magtinginan ang mga tao sa paligid nila. Nakita niya ang pagkabigla sa mukha ni Markus pakiramdam tuloy niya ang war freak niya ng mga oras na iyon.


"Im sorry, hindi naman kasi talaga ako bakla. People always told me that I am a gay pero alam ko sa sarili ko na hindi ako bakla."


Seryoso niyang sabi dito. Saka hindi niya na pigilan ang maglandas ang mga luha. Hindi talaga siya madalas umiyak pero sa mga oras na iyon ay sobrang emotional niya. Saka naisip na halos lahat ay sinasabing bading siya dahilan para maipon ang sakit sa puso niya.

 

Lumapit sakanya si Markus at nakita niya sa

mata nito ang pag-aalala. Hinawakan nito ang pisngi niya at pinunasan ang luha niya.


"Hey sorry, I didn't mean it. Diko na man akalaan na masasaktan ka ng ganyan"


Serysosong sabi nito saka niya ito tinignan sa mukha. Pakiramdam niya ay wala naman talagang nakakaintindi sakanya.


"Baka nga tama sila bakla talaga ako, pinipilit ko lang na hindi kahit ang totoo iyon naman talaga ang pagkatao ko"


Bulong niya sa sarili saka niya pinahid ang luha at tinalikuran ito.

 

"Paulo wait!"


Tawag sakanya ni Markus at dumiretso na siya sa cashier at binayaran ang mga pinamili niya. Hindi niya kinikibo si Markus kahit kanina pa siya pasimpleng tinatawag nito habang nagbabayad siya pero wala siyang balak na pansinin ito.


"Hindi nako sa sabay sayo. Mag ko-comute nalang ako"


Sabi niya dito habang palabas sila ng bookstore pero hindi padin niya ito tinitignan sa mukha.


"Hindi puwede baka magalit si Paul ihahatid kita."

 

Matigas na sabi nito dahilan para mapabuntong

hininga siya.


"Hindi ako sa sabay sayo. Salamat nalang."


Nagpipigil lang siya na masigawan niya ito o sumama ang tono ng boses niya dito pero gustong-gusto na talaga niya ito kagalitan.


"I insist na ihatid ka baka magalit sakin si Paul" Dahil sa sinabi nito ay humarap siya dito.

"Can you please stop, kaya kong umuwi mag- isa. Kung si kuya ang iniisip mo ako ang bahala sakanyan sa sabihin ko nalang na hinatid mo ko. Gusto ko lang talaga mapag-isa"

 

Matapos sabihin iyon ay nagpatuloy na siya sa paglalakad narinig niya itong tinatawag ang pangalan niya pero hindi na talaga siya lumingon pa dito. Markus is a nice guy para kay Paulo hindi narin siya magtataka kung bakit naging kaibigan iyon ng kuya niya. Pero dahil sa pangangasar nito kanina na ay na uminit ang ulo niya.


"Guilty siguro ako kaya sobrang inis ako kahit na ba biro lang iyong tawagin niya akong bakla"


Malungkot niyang sabi sa sarili. Sobra na siyan na pepresure dahil sa daddy niya at sa mga tao sa paligid niya na pilit na pinapaalalang bakla siya. May mga idea siya kung bakit siya tinatawag na ganon dahil kusang lumalabas ang pagiging malambot niya kahit na pigilan iyon

 

lalonat wala sila sa bahay at malayo sa mata ng

ama niya.


Muli niyang na isip ang hubad na katawan ng ama dahilan para makaramdam siya ng init sa katawan kahit na ba mahangin naman sa sinasakyan niyang jeep pauwi. Isa pa ito sa rason kung bakit maging siya mismo ay na niniwala na bading siya dahil narin sa nakita niyang hubad na katawan ng ama habang tinitira nito ang kanyang ina.


"Paulo bakla ka ba talaga? Bakit Hindi mawala sa isip mo ang hubad na katawan ni Daddy?

Diba dapat normal lang makakita ng mga hubad na katawan na lalaki pag lalaki kadin dapat hindi na big deal iyon lalo na at Daddy mo parang imoral naman"

 

Sermon niya sa sarili saka marahan na pinikit

ang mata at pilit na winawaglit sa isipan ang hubad na katawan ng ama. Saka naman sumagi sa isip niya ang poging kaibigan ng kuya niya na si Markus. Hindi niya maipaliwanag ang kakaibang saya nang makasama niya ito.


"Isa pa iyan Paulo; hindi mo nadin mapigilan ang maatract sa lalaki"


Bulong niya sa isip saka niya na alala ang sinabi ni Albert na kung kailangan niya ng tulong lagi itong libre para sakanya.


"Itanong ko kaya kay Alberta ang tungkol dito panigurado namang matutulongan niya ako. O kaya baka mas maliwanagan ako kapag nag kwento ako sakanya. Pero mukhang taklesa at

 

madaldal si Alberta baka ichismis pako sa sa

classroom"


Sa punto ng buhay niya na iyon ay lalo siyang na iistress dahil hindi niya alam kong sino ang pagkakatiwalaan at hindi ng mga oras na iyon.


MAG-AALAS otso na ng makauwi si Paulo ng bahay dahil na traffic siya. Nagmamadali siyang pumasok ng gate dahil baka pauwi nadin ang mga magulang niya galing sa dinner nito sa labas. Laking gulat niya ng makita sa harap ng pintuan nila ang ama niya at kuya Paul at ang ina niya.


Tila gusto niyang lamunin nalang bigla ng lupa ng mga oras na iyon dahil sa galit na bakas sa mukha ng Daddy niya.

 

"Bakit ngayon kalang?"


Galit at maotoridad na sabi ng kanyang ama dahilan para mapalunok siya sa takot.


"Dad... galing kasi ako sa bo-"


"Is that your reason kung bakit ayaw mong sumama sa dinner!"


Singhal nito sakanya dahilan para mapapitlag siya sa takot. Kilala niya ang ama niya kapag na gagalit lagi silang nakakaani ng masasakit na salita at parurusahan lalo na sakanya dahil tila malayo ang loob nito sakanya.

 

"Dad nag sabi naman po ako kay mommy"


Pagrarason niya dito saka niya nakita ang nangangambang mukha ng ama.


"At kailan kapa nag karoon ng karapatan para suwayin ang gusto namin? Isa pa ang rason mo marami kang school project o bakit gantong oras kana umuwi? Uwi ba ito ng isang Grade 7 students ha Paulo?"


Galit na tanong nito sakanya dahilan para mapaluha na siya. Pilit niyang pinipigilan na mag landas ang luha pero hindi na niya mapigilan.


"Pero Dad na traffic kasi ako dumaan pa po ako sa book store"

 

Dahilan niya dito saka inangat ang dalang supot na puno ng arts material.


"Four ng hapon ang uwi niyo diba? Aabutin kaba ng alas otso sa daab ha Paulo? Baka naman lumalandi kana sa labas ha! Ikaw Paulo binabalaan kita a oras na naging bakla ka papalayasin kita sa bahay na ito! Naiintindihan mo?"


Dahil sa mga sinabi ng ama ay lalo siyang na pa luha pakiramdam niya ay binagsakan siya ng langit at lupa.


"Im sorry Daddy, Mommy pero nag sasabi naman po ako ng totoo."

 

Paliwanag niya dito nakita niya na naluha na

ang ina niya. Alam niyang naawa na ito sakanya pero pag ganong dinidisiplina sila ng ama nila ay ayaw nitong pinakikialaman ito sa paraan na gusto nito. Kayat walang magawa ang ina niya dahil desiplinang militar ang kanilang ama.


"Huwag niyong papapasukin yan sa loob ng bahay ah, hayaan niyo siyang marealize niya ang mga mali niya."


Galit na sabi ng ama nila at pumasok na ito sa loob ng bahay.


"Anak"


Tawag sakanya ng umiiyak na ina.

 

"Mariefe pumasok na kayo ni Paulo hayaan

niyo yan mag tanda!"


Sigaw ng ama nila sa loob ng bahay dahilan para pumasok ang mommy niya habang umiiyak. Mas makakabuti nadin na huwag siyang kampihan nito dahil ayaw niyang ang mga magulang na naman niya ang mag talo dahil sa kasalanan niya.


Pinahid niya ang luha saka na upo sa upuan sa labas ng bahay nila. Naramdaman niya ang kamay ng kuya niya na hinihimas ang kanyang likuran para patahanin sa pag luha. Nakita niya ang pag-aalala sa mata mukha nito.


"Bakit ba kasi gabi kana umuwi? Nagtext saakin si Markus na umuwi ka mag isa matapos ka daw ma offend sa joke niya."

 

Sermon sakanya ng kuya niya pero bakas sa boses ang pag-aalala na pabuntong hininga nalang siya at tumingin sa madilim na kalangitan.


"I know this is not the right time para sabihin iyan sayo pero kasi nag-alala kami sayong lahat. Hindi na nga kami na tuloy for dinner sa labas kasi gusto ni Dad na dito nalang sa bahay kumain ng malaman na hindi ka kasama."


Dahil sa sinabi nito ay napaisip siya.


"Dad trying to say sorry dapat sayo kanina dahil sa ng yari ng almusal pero nainis siya kasi feeling niya dinidisobey mo siya"

 

Na luha siya lalo ng marinig ang mga iyon.

Usually kasi pag napapagalitan siya ay walang paki ang Daddy niya kung nasasaktan siya pero ng sabihin nito na magsosorry pala dapat ito sa dinner ay nagsisi siya dahil pakiramdam niya ay sinarado niya ang sarili sa ama.


"Totoo bayan kuya?"


Nakangiti niyang tanong dito habang nagtatangis ng luha. Hindi niya alam kong paano itatago ang saya na nadarama dahil iyon ang unang pagkakataon na magsosorry dapat ang ama niya pero hindi pa na tuloy dahil sa gusto niyang iwasan ito.


"Oo kaya pag lumamig na ang ulo ni Dad mamaya ikaw na ang mag sorry panigurado maiintindihan ka non"

 

Dahil sa sinabi ng kuya ay niyakap niya ito. Saka naisip na mabait padin ang diyos sa kanya dahil may ganto siyang kabait na kuya.


"John Paul Pumasok kana!'


Sigaw ng ama niya dahilan para pumasok na ito. Napangiti siya ng sandali pero hindi niya alam kong paano sasabihin na narealize niya na ang mali niya kahit na ang totoo ay parang wala naman siyang mali. Inihilig niya ang ulo sa ding- ding at saka pinikit ang mata dahil na pagod din siya sa biyahe niya.


LAKAS LOOB na pinihit ni siradora ng pintuan ng opisana ng ama niya. Ready na siyang mag sorry ng mga oras na iyon kaya nag lakas loob

 

na siyang pumasok sa opisina nito para

magsorry.


Tumingin sa gawi niya ang ama at ngumiti naman ito sakanya dahilan para lumabas ang angkin nitong kagwapuhan. Kakaiba ang ngiti naiyon parang may lagkit dahilan para kabahan si Paulo.


"Maupo ka Paulo"


Sabi nito saka binalik ang pansin sa binabasa sa ibabaw ng lamesa nito. At agad naman siyang tumalima dito at umupo sa upuan sa harap ng lamesa nito. Nakita niya kung gaano ka kisig ang ama kahit na ba kwarenta na ito. Matangos ang ilong ng ama niya at may magandang mata na tila kay sarap pagmasdan. Magandang hubog ng labi nito na tila kay sarap halikan at

 

kahit na pamilyado na ito sakanila ay hindi

padin nito napapabayaan ang katawan. Malaki padin ang mga braso nito at ang balikat at walang tiyan. Matangkad ang kanyang ama sa palagay niya ay nasa six o higit pa ang height nito. Moreno ang kanyang Daddy Roman dahil nadin sa pagkakabilad nito sa kampo bilang militar.


Dahil sa mga naiisip ay agad niyang winaksi ang isipin kung gaano kasarap sa paningin niya ang ama. Naroon siya dahil hihingi ng tawad sa mga pagkakamali at gusto niyang maayos ang relasyon dito.


"Ahh Dad excuse me po"

 

Sabi niya dito saka ito tumingin sakanya at

ngumiti na tulad ng kanina dahilan para mag- iwas siya ng tingin dito dahil na iilang siya dito.


"Ano yon anak?'


Nakangiting sabi nito dahilan para mangamba siya sa inaakto ng ama. Mas sanay kasi siyang na kabusangot ang mukha nito sakanya at lagi siyang nasisigawan.


"Ahh, Daddy gusto ko lang po sana mag-sorry sa ginawa ko kanina."


Matapos sabihin iyon ay tumayo ang ama niya sa upuan nito at umupo sa tapat niya at saka siya tinignan sa mga mata. Nakita niya kung paano ito tumingin sakanya. Malagkit iyon at

 

kung minsan ay nangingiti sakanya dahilan para

mapalunok siya dahil tila nanunuyot ang lalamunan niya. Para siyang inaakit ng ama sa mga tingin nito.


"Dad Sorry po kanina".


Ulit niya dito saka yumuko dahil ayaw niyang makita ang mapangakit na mata ng ama. Alam niyang wala sa sinasabi niya ang focus nito dahilan para malito siya. Maya-maya pa ay tumingin siya dito at laking gulat niya ng makita na hinihimas na nito ang malaking pagkalalaki.


Napanganga si Paulo sa ginagawang pagsasalsal ng ama sa harap niya habang pinag mamasdan siya. Mataba at mahaba ang pagkalalaki nito dahilan para mapalunok siya at kabahan.

 

"Ano Paulo titignan mo nalang ba ang titi ni Daddy? Diba gusto mo ito?"


Nakangiting tanong nito sakanya saka dinilaan ang ibabang labi dahilan para kabahan si Paulo sa mga sinabi ng ama niya.


"Dad ano po yang ginagawa niyo?"


Takang tanong niya dito. Alam niyang nagjajakol ang ama niya sa harap niya pero hindi siya sigurado kung bakit sakanya. Naisip tuloy niya na baka hinuhuli lang siya ng ama kung ano ang magiging reaction niya kapag pinakitaan siya ng kargada nito upang malaman kung tunay nga siyang lalaki.

 

"Suck my dick son, I know kung gaano mo

kagusto ang titi ni Daddy"


Nakangiting sabi nito sakanya. Hindi niya alam kong anong isasagot sa ama ng mga sandaling iyon dahil baka hinuhuli lang siya nito pero sa isang banda ng isip niya ay tila gusto na niyang isubo ang galit na galit nitong pagkalalaki na tila hinihipnotismo siya dahil sa haba at taba niyon.

NEXT PAGE LINK:

bottom of page