Alas-siyete pa lang ng umaga ay abala na ang buong opisina ng Apex Horizon Development Corporation. Sunod-sunod ang pagpasok ng mga empleyado habang may mga bitbit na blueprint, laptop, at makakapal na folder. Sa labas naman ng gusali ay naghihintay ang ilang contractor na may kanya-kanyang appointment.

Isa na roon si Kenneth Torres.

Nakasuot siya ng puting long-sleeved polo na nakatiklop hanggang siko, maong na maayos ang tabas, at safety boots na halatang galing pa sa site inspection. Hawak niya ang isang helmet habang naglalakad papunta sa elevator.

"Uy, Ken!"

Napalingon siya nang marinig ang tawag.

"Good morning, Sir Noel."

"May meeting ka raw kay Sir Jericho mamaya."

Napabuntong-hininga si Kenneth.

"Alam ko nga po."

Napailing si Noel.

"Good luck."

Napangiti na lang si Kenneth.

"Ganun ba talaga kasama ang reputasyon niya?"

"Mas grabe pa."

Natawa ang dalawa bago tuluyang sumakay ng elevator.

Sa kabilang palapag...

Tahimik ang executive floor.

Halos maririnig ang tunog ng sapatos ni Jericho Aquino habang naglalakad sa hallway.

Matangkad.

Maayos ang suot na dark gray suit.

Mahigpit ang pagkakatali ng necktie.

At walang anumang emosyon sa mukha.

Pagpasok niya sa conference room ay nakahanda na ang kanyang assistant.

"Good morning, Sir."

"Status."

"Naipadala na po lahat ng reports."

"Yung budget variance?"

"Nasa email na rin po."

Tumango lamang si Jericho.

Isa siyang project manager na kilala sa isang bagay.

Perfection.

Isang maling numero lang sa costing ay kaya niyang ipaulit ang buong report.

Isang minutong pagka-late ay sapat para mapagalitan ang empleyado.

Dahil dito, halos lahat ay kinakabahan kapag siya ang humahawak ng proyekto.

Hindi dahil masama siyang tao.

Kundi dahil wala siyang pinapalampas.

Samantala...

Sa kabilang building ay kakagaling lang ni Kenneth sa site.

"Sir, natapos na po ang retaining wall."

"Good."

"Pero may delay tayo sa steel delivery."

"Ako na ang bahala."

Lumapit ang foreman.

"Sir, baka magalit na naman si Project Manager."

Napakamot si Kenneth.

"Hayaan mo siya."

"Pero—"

"Ang importante, ligtas ang mga tao."

Ngumiti ang mga manggagawa.

Iyon ang dahilan kung bakit mahal siya ng buong site.

Hindi siya boss na nakaupo lang sa opisina.

Kasama nila siyang nagbibilad sa araw.

Kasama nilang kumakain.

At kapag may problema ang isang laborer, siya mismo ang unang tumutulong.

Alas-diyes ng umaga.

Tinawag silang dalawa sa executive boardroom.

Pagpasok ni Kenneth ay agad niyang napansin ang lalaking nakaupo sa dulo ng mesa.

Si Jericho.

Tahimik.

Nakatingin sa tablet.

Hindi man lang lumingon.

Umupo si Kenneth sa kabilang bahagi ng mesa.

Makalipas ang ilang segundo ay nagsimula ang meeting.

"Good morning, everyone," bungad ng company president na si Eduardo Villanueva.

"Ipapakilala ko ang bagong setup para sa Skyline Residences Project."

Nagpalakpakan ang ilan.

Nagpatuloy ang presidente.

"Alam nating ilang beses nang na-delay ang proyekto."

Tahimik ang lahat.

"Kailangan natin ng dalawang taong kayang magtulungan."

Biglang tumingin si Eduardo kina Jericho at Kenneth.

"Kayo ang hahawak ng proyekto."

Nanlaki ang mata ni Kenneth.

"Ano po?"

Tumayo agad si Jericho.

"Sir, I object."

Natahimik ang buong silid.

"Bakit?" tanong ng presidente.

"Hindi ako sanay mag-manage ng project na may ibang nagdedesisyon."

Bago pa makasagot ang presidente ay nagsalita rin si Kenneth.

"Ako rin po."

Napatingin ang lahat sa kanya.

"Bakit?"

"Mas mabilis akong kumilos kapag ako lang ang gumagawa."

Napabuntong-hininga ang presidente.

"Kaya nga kayo pinagsasama."

Nagkatinginan ang dalawa.

Unang beses pa lang silang nagkaharap nang ganito kalapit.

Napansin ni Kenneth ang seryosong mukha ni Jericho.

Samantalang si Jericho naman ay hindi maiwasang mapansin ang kumpiyansa sa mga mata ng binata.

Walang bumitaw ng tingin.

Parang may tahimik na paligsahan kung sino ang unang iiwas.

Si Kenneth ang unang nagsalita.

"Kung magiging partner tayo, malinaw lang. Hindi ako sumusunod sa utos na walang paliwanag."

Malamig ang naging sagot ni Jericho.

"At ako naman ay ayaw sa taong inuuna ang emosyon kaysa proseso."

Bahagyang natawa si Kenneth.

"Magkaiba pala talaga tayo."

"Walang duda."

Napailing ang presidente.

"Enough."

Tumahimik silang dalawa.

"Effective immediately, kayong dalawa ang co-project heads ng Skyline Residences."

"In three months, dapat maibalik ninyo sa tamang schedule ang proyekto."

"Failure is not an option."

Pagkatapos ng meeting ay sabay silang lumabas ng conference room.

Tahimik.

Hanggang sa magsalita si Kenneth.

"Coffee?"

Hindi man lang huminto si Jericho.

"Hindi ako nakikipagkaibigan sa katrabaho."

Napangisi si Kenneth.

"Relax."

"Coffee lang."

Huminto si Jericho.

Dahan-dahan siyang lumingon.

"Isang payo."

"Ano?"

"Huwag mong subukang basahin ang ugali ko."

"Bakit?"

"Dahil masasayang lang ang oras mo."

At muli siyang naglakad palayo.

Naiwan si Kenneth na nakangiti.

"Interesting..."

Hindi niya alam kung bakit, pero sa unang pagkakataon ay may isang taong gusto niyang patunayan na mali.

At si Jericho Aquino iyon.

Sa kabilang banda, habang nasa elevator si Jericho, hindi niya maalis sa isip ang bagong partner.

Hindi siya naiinis.

Hindi rin siya natatakot.

Ngunit may kakaibang pakiramdam na matagal na niyang hindi nararanasan.

Pakiramdam na may isang taong kayang guluhin ang maayos niyang mundo.

At iyon ang bagay na pinakaiiwasan niya.

Hindi pa man nagsisimula ang proyekto, malinaw na ang isang katotohanan.

Hindi magiging madali ang pagiging Forced Partners nina Jericho Aquino at Kenneth Torres.