Dalawang araw matapos ang insidente sa Site B, mas mahigpit ang seguridad sa buong Skyline Residences Project.

May mga karagdagang guwardiya sa bawat gate.

Lahat ng pumapasok at lumalabas ay kailangang dumaan sa inspeksiyon.

Pati mga delivery truck ay isa-isang sinusuri.

Hindi na ito simpleng construction project.

Isa na itong lugar ng imbestigasyon.

Alas-nuwebe ng umaga ay nagsimula ang emergency meeting.

Naroon ang buong management team, safety officers, at mga contractor.

Tumayo si Jericho Aquino sa harap ng projector.

"Simula ngayong araw, lahat ng access sa site ay limitado."

Ipinakita niya ang bagong security protocol.

"Wala nang makakapasok sa storage area nang walang written authorization."

"Tatlong beses kada araw ang inventory."

"At lahat ng CCTV recordings ay ise-save sa hiwalay na server."

Tahimik ang lahat.

Pagkatapos niyang magsalita, tumayo naman si Kenneth Torres.

"Ako ang mangunguna sa physical inspection ng bawat work area."

"Hindi natin hahayaang maulit ang nangyari."

Nagpalakpakan ang ilang supervisor.

Ngunit may isang taong tahimik lamang na nakatingin sa kanila.

Si Rogelio Santos, ang operations coordinator ng proyekto.

Mabilis niyang ibinaba ang tingin nang mapansin siyang nakatingin ni Kenneth.

Pagkatapos ng meeting, lumapit si Kenneth kay Jericho.

"Napansin mo ba?"

"Sino?"

"Si Rogelio."

"Bakit?"

"Kanina pa siya balisa."

Tahimik na nag-isip si Jericho.

"Huwag muna tayong manghusga."

"Hinala lang."

"Mas gusto ko ang ebidensya kaysa hinala."

Napangiti si Kenneth.

"Iyan na naman tayo."

"Professional tayo."

"Tama."

Ngunit sa isip ni Kenneth, hindi mawala ang kakaibang kilos ni Rogelio.

Bandang tanghali, nagtungo sila sa storage warehouse.

Naroon ang lahat ng bakal, semento, at iba pang materyales.

Habang sinusuri ni Kenneth ang inventory, may napansin siyang kakaiba.

"Jericho."

Lumapit ang lalaki.

"Ano iyon?"

Tinuro ni Kenneth ang isang kahon.

"Nakalagay dito forty-eight high-tension bolts."

Binuksan niya ang kahon.

"Apatnapu lang."

Napakunot-noo si Jericho.

"Kulang ng walo."

Lumapit ang warehouse keeper.

"Sir... kumpleto po 'yan kahapon."

"Kailan huling nagkaroon ng access dito?"

Tanong ni Jericho.

"Mga alas-otso ng gabi."

"Sino?"

Naglabas ito ng logbook.

Isa-isang binasa ang mga pangalan.

Hanggang sa isang pangalan ang nagpahinto kay Kenneth.

Rogelio Santos.

Nagkatinginan silang dalawa.

"Nasaan siya ngayon?"

Tanong ni Kenneth.

"Nag-site inspection daw po."

Hindi na sila nag-aksaya ng oras.

Agad nilang hinanap si Rogelio.

Ngunit wala ito sa Site A.

Wala rin sa Site B.

Hindi rin sumasagot sa telepono.

"Tumakas ba?"

Mahinang tanong ni Kenneth.

"Huwag muna tayong mag-conclude."

Sagot ni Jericho.

Ngunit halata sa kanyang mukha na nagsisimula na rin siyang magduda.

Makalipas ang isang oras...

Natagpuan nila si Rogelio sa lumang storage building sa likod ng proyekto.

Nagulat ito nang makita silang dalawa.

"S-Sir..."

"Ano'ng ginagawa mo rito?"

Tanong ni Jericho.

"W-Wala po."

Lumapit si Kenneth.

"Bakit hindi ka sumasagot sa tawag?"

"Naiwan ko po ang cellphone."

Napansin ni Kenneth ang pawis sa noo nito.

At ang nanginginig nitong kamay.

May itinatago ito.

"Pwede ba naming tingnan ang bag mo?"

Biglang namutla si Rogelio.

"Bakit po?"

"Routine inspection."

Tahimik itong nag-abot ng backpack.

Binuksan ni Kenneth.

Mga gamit lang.

Tumbler.

Notebook.

Helmet.

At...

Isang sobre.

Kinuha iyon ni Jericho.

Pagkabukas niya...

Tumambad ang limampung libong piso.

Cash.

Nanlaki ang mga mata ni Kenneth.

"Kanino ito?"

Hindi agad sumagot si Rogelio.

"Sagutin mo!"

Mahigpit na sabi ni Jericho.

Biglang napaupo ang lalaki.

"H-Hindi ko po pera 'yan."

"Sino'ng nagbigay?"

Tahimik.

"Rogelio."

Malamig ang boses ni Jericho.

"Kapag nagsinungaling ka..."

"...mas lalong lalala ang sitwasyon."

Napaluha ang operations coordinator.

"Hindi ko po sila kilala."

"Sila?"

"May dalawang lalaki."

"Kailan?"

"Noong isang linggo."

"Ano'ng gusto nila?"

Napayuko si Rogelio.

"Pinabayaran nila ako..."

"...para pabayaan ang storage area."

Tahimik ang paligid.

Naramdaman ni Kenneth ang pagbigat ng dibdib.

"Hindi ko alam na may balak silang manabotahe."

"Totoo po."

"Akala ko magnanakaw lang sila ng materyales."

"Bakit hindi mo sinabi?"

Tanong ni Kenneth.

"May video sila ng anak ko."

Unti-unting tumulo ang luha ng lalaki.

"Sinabi nilang papatayin nila ang pamilya ko."

Natahimik silang dalawa.

Makalipas ang ilang minuto...

Inihatid si Rogelio sa security office para sa mas malalim na imbestigasyon.

Habang naglalakad sina Kenneth at Jericho palabas ng gusali, walang nagsasalita.

Hanggang sa bumuntong-hininga si Kenneth.

"Hindi siya ang mastermind."

"Hindi."

"Isa lang siyang ginamit."

Tumango si Jericho.

"May mas malaking taong nasa likod nito."

Kinagabihan...

Magkasama silang naghahapunan sa isang maliit na karinderya malapit sa site.

Tahimik silang kumakain.

Biglang nagsalita si Kenneth.

"Naalala mo ba noong una tayong nagkita?"

"Oo."

"Akala ko sobra kang yabang."

Bahagyang napangiti si Jericho.

"At akala ko naman..."

"...masyado kang pasaway."

Napatawa si Kenneth.

"Fair enough."

Makalipas ang ilang sandali, tumingin si Jericho sa kanya.

"Salamat."

"Bakit?"

"Kung mag-isa lang ako..."

"...baka hindi ko napansin ang mga detalye."

Ngumiti si Kenneth.

"Gano'n din ako."

"Mas maganda palang may partner."

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Sa pagkakataong iyon, wala nang tensyon.

Wala nang pag-aaway.

May katahimikan na komportable.

At bago pa man magsalita ang isa sa kanila...

May isang motorsiklong biglang huminto sa tapat ng karinderya.

Isang rider na nakasuot ng itim na helmet ang bumaba.

May iniabot siyang maliit na brown envelope sa waitress.

"Para kina Sir Jericho Aquino at Kenneth Torres."

Pagkatapos ay mabilis siyang umalis.

Kinuha ni Kenneth ang sobre.

"Wala man lang sender."

Binuksan niya ito.

May isang litrato sa loob.

Litrato iyon ng kanilang dalawa habang nasa rooftop ng opisina ilang gabi na ang nakalipas.

Sa likod ng larawan ay may nakasulat gamit ang pulang tinta.

"Tumigil na kayo sa paghahanap... kung ayaw ninyong may sumunod na mamatay."

Biglang nagkatinginan sina Jericho at Kenneth.

Hindi na sila basta-basta binabantayan.

May taong sumusunod sa bawat kilos nila.

At malinaw na ang susunod na yugto ng laban ay hindi na lamang tungkol sa proyekto.

Pati ang sarili nilang buhay ay nasa panganib.