Hindi agad nagsalita sina Jericho Aquino at Kenneth Torres matapos mabasa ang mensahe sa likod ng litrato.

Tahimik ang maliit na karinderya, ngunit para sa kanilang dalawa ay tila huminto ang buong mundo.

Muling pinagmasdan ni Kenneth ang larawan.

"Kuha ito noong nasa rooftop tayo."

Tumango si Jericho.

"Ibig sabihin... may nagmamanman sa atin."

"At matagal na."

Muling napatingin si Kenneth sa paligid.

May ilang customer na kumakain.

May isang matandang nagbabasa ng diyaryo.

Dalawang drayber ng trak ang nagkukuwentuhan.

Normal ang lahat.

O baka...

May isang taong nagmamasid sa kanila sa mismong sandaling iyon.

Kinabukasan, alas-otso ng umaga.

Nagkaroon ng pagpupulong kasama ang mga pulis at mga imbestigador ng kumpanya.

Ipinakita ni Kenneth ang litrato at ang mensahe.

Sinuri ito ng forensic team.

"Walang fingerprint."

Sabi ng isang imbestigador.

"Professional ang gumawa nito."

Naglakad si Jericho papunta sa whiteboard.

"Balikan natin ang lahat ng nangyari."

Isa-isa niyang isinulat.

Delayed deliveries.

Nawawalang bolts.

Sabotahe sa scaffolding.

Pananakot kay Rogelio.

Anonymous na litrato.

Tahimik ang buong silid.

"May pattern."

Sabi ni Kenneth.

"Lahat ng nangyayari ay may iisang layunin."

"Ano?"

Tanong ng isang direktor.

"Pigilan ang Skyline Residences."

Tumango si Jericho.

"At posibleng alisin tayo sa proyekto."

Lumipas ang ilang oras.

Habang nire-review ni Kenneth ang CCTV footage mula sa warehouse, may napansin siyang kakaiba.

"Jericho."

Lumapit ang lalaki.

"Anong nakita mo?"

Itinuro ni Kenneth ang monitor.

Bandang alas-diyes ng gabi bago ang aksidente...

May isang delivery van na pumasok sa site.

Ngunit wala iyon sa official delivery schedule.

"Paki-zoom."

Lumaki ang larawan.

Hindi malinaw ang plaka.

Pero may isang bagay na kapansin-pansin.

May maliit na logo sa gilid ng van.

Parang isang agilang nakabuka ang mga pakpak.

"Saan ko na nakita iyan..."

Mahinang bulong ni Jericho.

Bigla siyang natigilan.

Nanlaki ang kanyang mga mata.

"Hindi maaari..."

"Ano?"

Tanong ni Kenneth.

"Hawkridge Infrastructure."

Napakunot-noo si Kenneth.

"Hindi ba..."

"...iyon ang pinakamalaking kakumpitensya natin?"

Tumango si Jericho.

At mas lalong lumalim ang iniisip niya.

Makalipas ang tanghali...

Nagpasya silang puntahan ang dating empleyadong humawak sa logistics ng proyekto.

Si Alvin Mendoza.

Ayon sa records, nagbitiw ito dalawang buwan na ang nakalipas.

Nakatira ito sa isang maliit na apartment.

Ngunit pagdating nila roon...

Bukas ang pinto.

Nagkatinginan sila.

"Alvin?"

Tawag ni Kenneth.

Walang sumagot.

Dahan-dahan silang pumasok.

Magulo ang buong sala.

Nakatumba ang mga upuan.

Basag ang isang flower vase.

Parang may naganap na sapilitang paghahalughog.

"May nauna na sa atin."

Mahinang sabi ni Jericho.

Biglang may narinig silang mahinang ungol mula sa kwarto.

Mabilis silang tumakbo.

Naroon si Alvin.

Nakatali ang mga kamay.

May sugat sa noo.

Agad siyang tinulungan ni Kenneth.

"Alvin! Sino'ng gumawa nito?"

Hingal na hingal ang lalaki.

"H-Huli na..."

"Sino?"

"P-Pinakikialaman ninyo..."

"...ang taong hindi dapat galawin."

Napahawak siya sa braso ni Kenneth.

"Nasa loob..."

"...may tao sa kumpanya..."

Hindi na niya natuloy ang sasabihin.

Nawalan siya ng malay.

Dinala agad si Alvin sa ospital.

Habang hinihintay nila ang doktor, tahimik lamang sina Jericho at Kenneth sa hallway.

Maya-maya ay nagsalita si Kenneth.

"May mole."

Tumango si Jericho.

"At mataas ang posisyon."

"Kung hindi..."

"...hindi nila malalaman ang bawat galaw natin."

Napakuyom ang kamao ni Kenneth.

"Kung sino man siya..."

"...hindi ko siya hahayaang makapanakit pa."

Napansin ni Jericho ang galit sa kanyang boses.

Tahimik niyang hinawakan ang balikat ni Kenneth.

"Kalmado."

Napalingon si Kenneth.

"Hindi tayo puwedeng magpadala sa emosyon."

Napabuntong-hininga siya.

"Tama ka."

"At isa pa..."

Seryosong tumingin si Jericho sa kanya.

"Hindi kita hahayaang mapahamak."

Sandaling natigilan si Kenneth.

Mas lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso.

Hindi na niya alam kung dahil ba iyon sa panganib...

O sa lalaking nasa harapan niya.

Pagsapit ng gabi, nakatanggap si Jericho ng tawag mula sa security office.

"Sir."

"Ano iyon?"

"May nahuli kaming lalaki sa parking area."

"Bakit?"

"Kinukunan niya ng litrato ang sasakyan ninyo."

Nanigas ang mukha ni Jericho.

"I-hold ninyo siya."

"Papunta na kami."

Pagdating nila sa security office, nadatnan nila ang isang lalaking nakaupo habang nakaposas.

Naka-baseball cap ito at nakayuko.

Lumapit si Kenneth.

"Sino ka?"

Hindi ito sumagot.

Tinanggal ng guwardiya ang cap nito.

Nanlaki ang mga mata ni Kenneth.

"Ikaw?"

Napalingon si Jericho.

Hindi rin siya makapaniwala.

Ang lalaking nasa harapan nila ay walang iba kundi ang personal driver ni Nathan Velasco.

Tahimik na napaupo si Jericho.

Unti-unting bumalik sa isip niya ang lahat.

Ang biglaang pagbabalik ni Nathan.

Ang pagiging investor nito.

At ngayon...

Ang driver nito ang nahuling nagmamanman sa kanila.

Ngunit bago pa man sila makapagtanong...

Tumunog ang cellphone ng nahuling lalaki.

Naka-loudspeaker ang tawag.

Isang malamig na boses ang narinig sa kabilang linya.

"Kung nahuli ka na..."

"...huwag kang magsasalita."

Kasunod noon ay isang malakas na putok ng baril ang umalingawngaw mula sa labas ng gusali.

BANG!

Nabasag ang salamin ng security office.

Mabilis na yumuko sina Kenneth at Jericho.

Nagkagulo ang lahat.

At sa gitna ng kaguluhan, biglang namatay ang ilaw sa buong gusali.

May pumasok na armadong mga lalaki.

At ang tanging sigaw na narinig ni Kenneth ay ang boses ni Jericho.

"Kenneth! Yumuko!"

Kasabay nito ay sunod-sunod na putok ng baril ang umalingawngaw sa madilim na silid.