Sunod-sunod ang putok ng baril sa loob ng security office.

BANG!

BANG!

BANG!

Nagliparan ang mga bubog ng salamin habang mabilis na itinulak ni Jericho Aquino si Kenneth Torres sa likod ng konkretong haligi.

"Dapa!"

Sigaw ni Jericho.

Agad namang sumunod si Kenneth.

Narinig nila ang mga guwardiyang sumisigaw.

"May armadong kalaban!"

"Isara ang main gate!"

Nagkagulo ang buong gusali.

Makalipas ang ilang segundo, muling bumukas ang emergency lights.

Mapulang ilaw ang tumama sa hallway.

Sapat lamang upang makita ang paligid.

Napansin ni Kenneth na wala na ang lalaking nahuli nilang driver.

"Nakatakas siya!"

Mahigpit na sabi ni Kenneth.

Tumango si Jericho.

"Hinati nila ang atensyon natin."

"Iyon ang plano."

Mabilis silang lumabas ng security office.

Sa hallway ay may dalawang guwardiyang sugatan ngunit ligtas.

"Wala pong tama sa bala, Sir."

"Tinamaan lang ng bubog."

Mabilis na tumawag si Jericho ng ambulansya.

Samantala, tumakbo si Kenneth papunta sa parking area.

Pagdating nila sa labas, may isang itim na van ang mabilis na umaalis.

"Naroon sila!"

Sigaw ni Kenneth.

Hindi na sila nag-atubili.

Sumakay sila sa sasakyan ni Jericho.

"Ako ang magmamaneho."

Mariing sabi ni Jericho.

"Hawakan mo."

Tumango si Kenneth habang ikinakabit ang seat belt.

Umarangkada ang sasakyan.

Mabilis ang habulan sa kahabaan ng highway.

Palipat-lipat ng linya ang itim na van.

Sinusubukan nitong iwan sina Jericho.

Ngunit hindi nagpadaig ang project manager.

Nanatili siyang kalmado.

Eksakto ang bawat liko.

Eksakto ang bawat preno.

Napatingin si Kenneth sa kanya.

"Hindi ko akalaing ganito ka magmaneho."

"Huwag kang madaldal."

Ngumiti si Kenneth kahit nasa delikadong sitwasyon sila.

"Ngayon lang kita nakitang lumabag sa speed limit."

"Huwag mo akong sanayin."

Sa kabila ng tensyon, napangiti rin si Jericho.

Maya-maya ay biglang kumaliwa ang van papasok sa isang lumang industrial compound.

Huminto ito sa tapat ng abandonadong warehouse.

"Sila iyon."

Mahinang sabi ni Kenneth.

Huminto rin sila ilang metro ang layo.

"Huwag tayong padalos-dalos."

Paalala ni Jericho.

"Kailangan nating hintayin ang pulis."

Ngunit bago pa sila makatawag...

May narinig silang sigaw mula sa loob.

"Tulong!"

Napatingin sila sa isa't isa.

Hindi na sila nagdalawang-isip.

Pareho silang tumakbo papasok.

Madilim ang loob ng warehouse.

Tanging sinag ng buwan ang pumapasok sa sirang bubong.

May mga lumang makina.

Mga kalawanging lalagyan.

At mga kahong puno ng alikabok.

Muli nilang narinig ang sigaw.

"Nandito!"

Sinundan nila ang boses.

Pagdating sa likod ng warehouse, nadatnan nila ang isang lalaking nakatali sa upuan.

Si Alvin Mendoza.

Nanlaki ang mga mata ni Kenneth.

"Alvin?"

Lumapit siya upang kalasin ang tali.

Ngunit biglang sumigaw si Alvin.

"Huwag!"

"Huli na!"

Kasabay niyon ay may narinig silang mahinang tunog.

Beep... Beep... Beep...

Napatingin si Jericho sa ilalim ng upuan.

May maliit na digital timer.

At mabilis ang pagtakbo ng oras.

"Bomba!"

Sigaw niya.

Wala pang tatlumpung segundo ang natitira.

Mabilis na hinila ni Kenneth si Alvin.

Habang si Jericho naman ay tinulungan silang makalayo.

Tumakbo silang tatlo palabas ng warehouse.

10...

9...

8...

Halos mawalan ng balanse si Alvin dahil sa sugat.

Hindi na nag-isip si Kenneth.

Pinasan niya ito.

"Bilisan!"

Sigaw ni Jericho.

Pagsapit nila sa labas...

BOOM!

Umalingawngaw ang malakas na pagsabog.

Niyanig ng apoy ang lumang warehouse.

Tumilapon ang mga piraso ng kahoy at bakal.

Tinakpan ni Jericho ang katawan ni Kenneth upang hindi ito tamaan ng mga debris.

Pareho silang gumulong sa damuhan.

Ilang minuto ang lumipas bago dumating ang mga bumbero at pulis.

Nilapitan ng mga paramedic sina Kenneth at Jericho.

"May sugat ba kayo?"

Umiling si Kenneth.

"Okay lang kami."

Napatingin siya kay Jericho.

May gasgas ito sa noo at balikat.

"Ikaw?"

"Ayos lang."

Ngunit bago pa makapagsalita si Kenneth, biglang nawalan ng balanse si Jericho.

Mabilis niya itong nasalo.

"Jericho!"

Napansin niyang dumudugo ang likod nito.

May malaking piraso ng kahoy na tumama rito sa pagsabog.

"Bakit hindi mo sinabi?"

Mahina ang ngiti ni Jericho.

"Mas mahalagang mailabas ka."

Napuno ng pag-aalala ang mukha ni Kenneth.

"Ang tigas talaga ng ulo mo."

"Pareho lang tayo."

Sa unang pagkakataon...

Hindi napigilan ni Kenneth ang sarili.

Mahigpit niyang niyakap si Jericho.

Nanigas ang lalaki.

Ngunit makalipas ang ilang segundo...

Unti-unti rin nitong ibinalik ang yakap.

Tahimik.

Walang salita.

Ngunit sapat iyon upang sabihin ang mga bagay na hindi pa nila kayang aminin.

Habang dinadala si Alvin sa ambulansya, mahina nitong hinawakan ang kamay ni Kenneth.

"May... sasabihin ako..."

Lumapit din si Jericho.

"Sino ang nasa likod nito?"

Hingal na nagsalita si Alvin.

"Hindi si Nathan..."

Nagkatinginan sina Kenneth at Jericho.

"Hindi?"

Umiling si Alvin.

"May mas mataas pa..."

"P-Pero..."

Naputol ang kanyang salita dahil sa matinding ubo.

"May file..."

"Sa office ni..."

Hindi na niya natuloy.

Nawalan siya ng malay.

Nagkatinginan ang dalawang lalaki.

Kung hindi si Nathan ang utak ng lahat...

Sino ang taong may kapangyarihang mag-utos ng sabotahe, pananakot, at tangkang pagpatay?

At anong file ang tinutukoy ni Alvin?

Habang nakatanaw sila sa nasusunog na warehouse, pareho nilang naramdaman na papalapit na sila sa katotohanan.

Ngunit kasabay nito...

Mas lumalaki rin ang panganib na kanilang kinakaharap.