Madilim na ang paligid nang makarating si Rafael Flores sa conference room ng headquarters ng Flores Construction Corporation.

Tahimik ang buong silid.

Sa gitna ng mesa ay nakaupo ang isang lalaki na nakayuko ang ulo. Nakaposas ang mga kamay nito habang nakabantay ang dalawang security personnel.

"Siya ba?" malamig na tanong ni Rafael.

"Opo, sir," sagot ng head of security. "Nahuli namin siyang sinusubukang burahin ang CCTV files mula sa server."

Dahan-dahang umupo si Rafael sa tapat ng lalaki.

"Ano ang pangalan mo?"

"W-Wilbert Santos po."

"Anong posisyon mo?"

"IT technician."

Tahimik na pinagmasdan siya ni Rafael.

"Magkano ang ibinayad sa'yo?"

Napayuko si Wilbert.

"Wala po akong alam."

"Huwag mo akong pagsinungalingan."

Biglang inilapag ni Rafael ang isang tablet sa mesa.

Nandoon ang CCTV footage ng corridor patungo sa server room.

Kitang-kitang si Wilbert ang pumasok doon ilang minuto matapos ang aksidente.

Namutla ang lalaki.

"Sir... natatakot lang po ako."

"Kanino?"

Hindi agad nakasagot si Wilbert.

Ilang segundo ang lumipas bago siya nagsalita.

"May tumawag po sa akin kagabi."

"Anong sinabi?"

"Kapag hindi ko raw binura ang recording... ako ang susunod."

Tahimik ang buong silid.

Mas lalong tumindi ang kutob ni Rafael.

Hindi ito simpleng aksidente.

May taong kumikilos mula sa likod ng mga pangyayari.

---

Samantala...

Sa ospital ay nagising si Daniel Navarro dahil sa mahinang katok sa pintuan.

"Pasok po."

Isang nurse ang pumasok.

"Sir Daniel, may bisita po kayo."

Napakunot ang noo niya.

"Bisita?"

Pagkabukas ng pinto ay bumungad ang kanyang ina, si Aling Rosa, kasama ang nakababatang kapatid niyang si Joshua.

"Kuya!"

Agad siyang niyakap ni Joshua.

"Akala namin malala na ang nangyari sa'yo."

Napangiti si Daniel.

"Ayos lang ako."

Hindi naman napigilan ni Aling Rosa ang mapaluha.

"Ilang beses ko nang sinabi sa'yo... maghanap ka na ng ibang trabaho."

"Hindi ganoon kadali, Ma."

"Paano kung hindi ka na nakauwi?"

Hindi nakasagot si Daniel.

Alam niyang tama ang kanyang ina.

Pero wala siyang ibang mapagkukunan ng kita.

Habang nag-uusap sila, may isang lalaking tahimik na nakatayo sa labas ng kuwarto.

Si Rafael.

Hindi niya sinasadyang marinig ang usapan.

Ngunit doon niya unang nakita ang tunay na buhay ni Daniel.

Hindi marangya.

Hindi madali.

Isang maliit na pamilya lamang na nagsisikap mabuhay.

Tahimik siyang umalis nang hindi nagpapakilala.

---

Kinabukasan...

Maagang dumating si Rafael sa ospital.

Bitbit niya ang isang maliit na paper bag.

Pagpasok niya sa kuwarto ay nakita niyang nag-iimpake na si Daniel.

"Anong ginagawa mo?"

Napalingon si Daniel.

"Sir."

"Uuwi na po sana ako."

"Hindi ka pa puwedeng ma-discharge."

"Nakakahiya na po sa kumpanya."

"Hindi."

Napabuntong-hininga si Daniel.

"Sir... baka kaltasan pa ako ng sahod."

"Hindi ka kakaltasan."

"Hindi po?"

"Hindi."

Sandaling natahimik si Rafael bago nagsalita.

"Buo mong matatanggap ang sahod mo."

Nanlaki ang mga mata ni Daniel.

"Kahit hindi ako pumapasok?"

"Oo."

"Sir... hindi ko po puwedeng tanggapin 'yan."

"Bakit?"

"Hindi ko pinaghirapan."

Napangiti si Rafael sa unang pagkakataon sa loob ng maraming araw.

Napakaliit ng ngiting iyon.

Pero sapat para mapansin ni Daniel.

"Kung hindi dahil sa'yo," sabi ni Rafael, "wala na sana akong buhay para paghirapan ang kumpanyang iyon."

Hindi na nakapagsalita si Daniel.

---

Habang nag-uusap ang dalawa, isang hindi kilalang lalaki ang nakatayo sa parking lot ng ospital.

Nakatago siya sa loob ng isang itim na sasakyan.

May hawak siyang camera na may telephoto lens.

Sunod-sunod niyang kinuhanan ng litrato sina Rafael at Daniel.

Pagkatapos ay may tinawagan siya.

"Boss."

"..."

"Magkasama pa rin sila."

"..."

"Oo."

"..."

"Sisimulan na ba natin ang susunod na hakbang?"

Ilang sandali siyang nakinig.

Pagkatapos ay ngumiti.

"Huwag kayong mag-alala."

"Sa pagkakataong ito... hindi na sila makakaligtas."

Hindi alam nina Rafael at Daniel na habang nagsisimula pa lamang silang magkilala...

May mga taong handang sirain ang kanilang buhay.

At ang aksidente sa construction site ay simula pa lamang ng isang mas mapanganib na laro.