Maagang-maaga pa lamang ay nasa rooftop ng headquarters ng Flores Construction Corporation si Rafael Flores.

Tahimik niyang pinagmamasdan ang unti-unting pagsikat ng araw sa ibabaw ng lungsod.

Ngunit kabaligtaran ng tanawin ang nasa isip niya.

Paulit-ulit na bumabalik ang CCTV footage.

Ang naputol na steel cable.

Ang pagtatangkang burahin ang mga video.

At ang lalaking muntik nang mamatay para iligtas siya.

Hindi siya mapakali.

"Sir."

Lumapit si Grace habang may dalang folder.

"Natapos na po ang background check."

"Inabot ka ng isang gabi."

"Marami po kaming chineck."

Binuksan ni Rafael ang folder.

**Name:** Daniel Navarro

**Age:** 27

**Position:** Construction Worker

**Employment Status:** Project-based

**Address:** San Mateo, Rizal

**Emergency Contact:** Rosa Navarro

Kasunod noon ang listahan ng kanyang employment records.

Mahigit limang taon na siyang construction worker.

Iba't ibang kumpanya.

Walang kahit isang disciplinary record.

Walang reklamo.

Laging mataas ang evaluation ng mga foreman.

Napahinto si Rafael sa isang pahina.

"Top Safety Performer."

Tatlong magkasunod na taon.

"Bihira 'yan," sabi ni Grace.

Tumango si Rafael.

"Hindi siya pabaya."

"At ayon sa mga kasamahan niya, sir... siya pa raw ang unang tumutulong kapag may aksidente sa site."

Isinara ni Rafael ang folder.

"Handa na ba ang sasakyan?"

"Opo."

"Pupunta tayo sa ospital."

---

Samantala...

Nasa lobby na si Daniel.

Bitbit ang maliit na bag na naglalaman ng ilang damit.

Nakapirma na siya sa discharge papers.

Habang naghihintay ng masasakyan, paulit-ulit niyang tinitingnan ang cellphone.

Labingpitong missed calls.

Lahat galing sa foreman nilang si Mang Tony.

"Patay..." bulong niya.

"Siguradong tanggal na ako."

"Sa tingin ko, hindi."

Napalingon siya.

Dahan-dahang lumapit si Rafael.

Nakasuot ito ng puting long-sleeved polo at itim na slacks.

Simple lang ang suot ngunit halatang mamahalin.

Agad namang napatayo nang tuwid ang mga nurse sa lobby.

"Good morning, Sir Rafael."

Tumango lamang ito bago muling tumingin kay Daniel.

"May oras ka ba?"

"Po?"

"May gusto akong pag-usapan."

---

Ilang minuto ang lumipas.

Tahimik na nakaupo si Daniel sa loob ng isang mamahaling café.

Pakiramdam niya ay hindi siya nababagay sa lugar.

Ngayon lang siya nakapasok sa ganoong klaseng restaurant.

Hindi pa niya alam kung paano gamitin ang ilan sa mga kubyertos na nakapatong sa mesa.

Napansin iyon ni Rafael.

"Relax."

"Hindi po ako sanay sa ganitong lugar."

"Ngayon lang?"

Ngumiti si Daniel.

"Karinderya lang po ang kaya ng budget ko."

Hindi napigilan ni Rafael ang bahagyang mapangiti.

"Anong nakakatawa, sir?"

"Wala."

"Parang meron."

"Unang beses may nagsabi sa akin ng totoo sa ganitong lugar."

Napakamot si Daniel.

"Hindi naman po ako marunong magsinungaling."

Doon napaisip si Rafael.

Sa mundo niya, halos lahat ay may agenda.

Mga investor.

Mga politiko.

Mga negosyante.

Lahat may gustong makuha.

Pero ang lalaking nasa harapan niya...

Wala.

---

Matapos dumating ang pagkain, dumiretso na si Rafael sa pakay niya.

"Daniel."

"Po?"

"Hindi ka na babalik sa construction site."

Biglang natigilan si Daniel.

"Ano po?"

"Ipapalipat kita."

Nanlaki ang kanyang mga mata.

"Tinanggal n'yo na po ba ako?"

"Hindi."

"E bakit po?"

"Gusto kong ilayo ka roon."

Hindi agad naintindihan ni Daniel.

"Sir... construction worker po ako."

"Alam ko."

"Iyon lang ang trabaho ko."

"Mula ngayon, hindi na."

Napabuntong-hininga si Daniel.

"Sir, hindi ako marunong mag-opisina."

"Hindi iyon ang ipapagawa ko."

"Kung gano'n?"

Tahimik na inilapag ni Rafael ang isang sobre sa mesa.

Binuksan iyon ni Daniel.

Nandoon ang isang bagong kontrata.

**Special Assistant to the CEO**

Monthly Salary:

**₱65,000**

Accommodation:

Provided by the Company

Transportation:

Provided by the Company

Medical Benefits:

100% Company Covered

Nanigas si Daniel.

Paulit-ulit niyang binasa ang nakasulat.

"Sir..."

"Hindi ito biro."

"Pero... bakit ako?"

"Dahil pinagkakatiwalaan kita."

"Dalawang araw pa lang po tayong magkakilala."

"Mas pinagkakatiwalaan kita kaysa sa ilang taong sampung taon ko nang kasama."

Hindi alam ni Daniel ang sasabihin.

Hindi pa man siya nakakabawi sa pagkabigla, muling nagsalita si Rafael.

"May gusto akong aminin."

Tahimik siyang nakinig.

"Naniniwala akong hindi pa tapos ang taong gustong pumatay sa akin."

Napalunok si Daniel.

"At naniniwala rin akong..."

Huminto sandali si Rafael bago itinuloy.

"...ikaw ang susunod nilang target."

Biglang nanlamig ang buong katawan ni Daniel.

"A-ako?"

"Ikaw lang ang nakaligtas na pinakamalapit sa nangyari."

Napatingin siya sa kontratang hawak.

Ngayon niya naunawaan.

Hindi lang ito tungkol sa trabaho.

Isa rin itong paraan para maprotektahan siya.

Hindi niya namalayang may isang babaeng eleganteng nakasuot ng mamahaling bestida ang nakatingin sa kanilang dalawa mula sa kabilang bahagi ng café.

Mahigpit niyang hinawakan ang kanyang handbag.

Punong-puno ng galit ang kanyang mga mata.

"Rafael..." mahina niyang bulong.

"Akala ko ako lang ang mahalaga sa buhay mo."

Kinuha niya ang cellphone at lihim na kinuhanan ng litrato ang magkasamang CEO at construction worker.

Pagkatapos ay may tinawagan siya.

"Simulan na natin."

"Kung ayaw niyang bumalik sa akin..."

"...sisiguraduhin kong mawawala sa kanya ang lahat."

Hindi alam nina Rafael at Daniel na habang nagsisimula pa lamang silang magtiwala sa isa't isa...

May panibagong kalaban nang naghahanda sa pagwasak sa kanilang buhay.