Halos limang minuto nang nakatitig si Daniel sa kontratang nasa kanyang harapan.

Hindi niya alam kung ano ang mas mabigat isipin.

Ang alok na trabahong hindi niya kailanman pinangarap.

O ang sinabi ni Rafael na maaari siyang maging susunod na target.

"Sir..." mahina niyang sambit.

"Hindi ko alam kung karapat-dapat ako rito."

Tahimik na sumandal si Rafael sa kanyang upuan.

"Hindi ko hinahanap ang may pinakamagandang résumé."

"Kundi?"

"Ang taong mapagkakatiwalaan."

Napabuntong-hininga si Daniel.

"Construction worker lang po ako."

"Tama."

"Wala akong alam sa corporate world."

"Matututunan mo."

"Marami akong pagkakamali."

"Mas gusto ko ang taong umaamin sa pagkakamali kaysa sa taong mahusay magsinungaling."

Natahimik si Daniel.

Hindi niya mawari kung bakit tila buo na ang loob ng CEO na pagkatiwalaan siya.

"Pag-isipan mo muna," dagdag ni Rafael. "Hindi ko kailangan ng sagot ngayon."

---

Pag-uwi ni Daniel sa kanilang maliit na bahay sa San Mateo, sinalubong siya ng kanyang ina at kapatid.

"Kuya!"

Masayang yumakap si Joshua.

"Okay ka na ba?"

"Oo."

Ngunit napansin agad ni Aling Rosa ang seryosong mukha ng anak.

"May problema ba?"

Inilapag ni Daniel ang sobre sa mesa.

Binuksan iyon ng kanyang ina.

Nanlaki ang mga mata nito.

"Anak... totoo ba ito?"

"Yan din ang tanong ko, Ma."

Tahimik silang naupo.

Ikinuwento ni Daniel ang lahat—ang aksidente, ang imbestigasyon, at ang alok ni Rafael.

Matagal na walang nagsalita.

Sa wakas, si Aling Rosa ang bumasag sa katahimikan.

"Anak... ano ang nararamdaman mo?"

"Hindi ko alam."

"Bakit?"

"Pakiramdam ko may kapalit."

"May sinabi ba siyang kapalit?"

"Wala."

"Pinilit ka ba?"

"Hindi."

"Tinanong ka ba kung tatanggapin mo?"

Tumango si Daniel.

Ngumiti ang kanyang ina.

"Kung gano'n, nasa'yo ang desisyon."

"Pero natatakot ako."

"Hindi sa trabaho."

Napatingin si Daniel.

"Natatakot kang magbago ang buhay mo."

Hindi nakasagot si Daniel.

Tama ang kanyang ina.

---

Kinabukasan...

Abala ang buong opisina ng Flores Construction Corporation.

Isa-isang nagsidatingan ang mga board members para sa emergency meeting.

"Good morning, Mr. Flores."

Hindi sumagot si Rafael.

Diretso siyang umupo sa pinakadulong upuan.

Ilang segundo pa lamang ang lumipas ay bumukas muli ang pinto.

Pumasok ang kanyang tiyuhin na si **Victor Flores**, isa sa mga direktor ng kumpanya.

"Narinig kong may nangyaring aksidente."

"Wala kang dapat ipag-alala."

Ngumiti si Victor.

"Talaga ba?"

May kakaiba sa tono nito.

Para bang... hindi ito nababahala.

Napansin iyon ni Rafael.

"May gusto ka bang sabihin?"

"Wala."

"Tiyakin mong wala."

Nagkatinginan ang dalawa.

Ramdam ng lahat ang tensyon.

---

Pagkatapos ng meeting, muling bumalik si Rafael sa kanyang opisina.

Naroon na si Grace.

"Sir."

"Ano na?"

"May resulta na po ang forensic report."

Iniabot niya ang isang folder.

Pagkabukas nito ay agad na nanikip ang dibdib ni Rafael.

Ang steel cable na naputol...

Hindi luma.

Hindi depekto.

Sinadya itong putulin gamit ang industrial cutting tool ilang oras bago ang inspeksyon.

Iisa lamang ang ibig sabihin.

May taong nasa loob mismo ng kumpanya ang nagplano ng lahat.

At kilala nito ang iskedyul ni Rafael.

---

Bandang alas-singko ng hapon, tumunog ang intercom sa opisina.

"Sir Rafael."

"Bakit?"

"Nandito po si Daniel Navarro."

Napatingin si Rafael sa pinto.

"Papasukin mo."

Dahan-dahang bumukas ang pinto.

Pumasok si Daniel.

Simple pa rin ang suot niyang polo at maong, ngunit mas maayos kaysa dati.

May hawak siyang puting sobre.

Lumapit siya sa mesa.

"Sir..."

"Nagdesisyon ka na?"

Tumango si Daniel.

Inilapag niya ang kontrata.

May pirma na ito.

"Tinatanggap ko po ang trabaho."

Bahagyang gumaan ang ekspresyon ni Rafael.

"Pero may kondisyon po ako."

Napataas ang kilay ng CEO.

"Anong kondisyon?"

"Huwag ninyo akong tratuhing espesyal."

Tahimik na nakinig si Rafael.

"Kung mali ako, pagsabihan ninyo."

"Kung may kailangan akong matutunan, tuturuan ninyo."

"At kung empleyado ninyo ako..."

Huminga nang malalim si Daniel.

"...empleyado lang ang ituring ninyo sa akin."

Hindi napigilan ni Rafael ang bahagyang ngumiti.

"Iyan ang pinakamahirap mong kondisyon."

"Bakit po?"

"Dahil simula nang iligtas mo ang buhay ko..."

Huminto siya sandali.

"...hindi na kita kayang ituring na ordinaryong empleyado."

Biglang bumukas ang pinto.

Nagmamadaling pumasok si Grace.

"Sir!"

"Ano na naman?"

"Nakapasok po ang anonymous package."

"Ano ang laman?"

Dahan-dahan niyang inilapag ang maliit na kahon sa mesa.

Pagbukas ni Rafael...

Isang piraso ng naputol na steel cable ang nasa loob.

Kasama ang isang maikling sulat.

**"Hindi ka namin napatay noong una. Pero sa susunod, wala nang magliligtas sa'yo."**

Tahimik ang buong opisina.

Ngunit may isa pang linyang nakasulat sa ibaba.

**"Isama mo pa ang bagong alaga mo."**

Unti-unting napalingon si Rafael kay Daniel.

Hindi na ito basta banta laban sa kanya.

Kasama na ngayon si Daniel sa panganib.

At sa sandaling iyon, napagtanto nilang pareho—

ang pagpirma sa kontrata ay simula pa lamang ng isang mas mapanganib na laban.