Eksaktong alas-siyete ng umaga nang dumating si Aiden Sarmiento sa Valderama Holdings.

Pagkatapos ng nangyari kahapon, tiniyak niyang hindi na siya mahuhuli kahit isang minuto. Sa katunayan, halos isang oras pa siyang maaga.

Tahimik pa ang opisina. Ilang empleyado pa lamang ang naroon.

Habang naglalakad siya papunta sa kanyang mesa, napansin niyang may isang janitor na nahihirapang magbuhat ng dalawang malaking kahon ng mga lumang dokumento.

"Kuya, tulungan ko na po kayo."

"Naku, Sir, huwag na. Kaya ko na ito."

Ngumiti si Aiden.

"Mas mabilis kung dalawa tayo."

Hindi na nakatanggi ang janitor.

Sabay nilang dinala ang mga kahon patungo sa records room.

"Maraming salamat, Sir."

"Aiden na lang po."

"Bihira na ang katulad mo," nakangiting sabi ng janitor.

Napakamot lamang si Aiden sa ulo.

"Wala po 'yon."

Hindi niya napansing mula sa glass wall ng executive hallway ay may isang taong tahimik na nakasaksi sa lahat.

Si Rafael De Castro.

Nakasalubong niya ang Head of Human Resources na si Marissa Lim.

"Sir Rafael."

"Hmm."

"Nakita n'yo ba ang bagong trainee?"

"Oo."

"Mukhang mabait."

Maikli ang naging sagot ni Rafael.

"Ang kabaitan ay hindi qualification."

Tumango lamang si Marissa.

Kilalang-kilala niya ang COO.

Para rito, trabaho muna bago emosyon.

Pagsapit ng alas-otso, nagsimula ang unang departmental meeting.

Halos tatlumpung empleyado ang nasa conference room.

Nasa pinakadulo si Aiden, tahimik na nakikinig.

Pagkaraan ng ilang minuto ay bumukas ang pinto.

Pumasok si Rafael.

Agad na tumayo ang lahat.

"Good morning, Sir."

"Sit."

Isang salita lamang iyon ngunit sapat na upang muling manahimik ang buong silid.

Binuksan niya ang malaking screen.

Lumabas ang quarterly performance report ng kumpanya.

"Sales are down by six percent."

"Waste has increased."

"Three departments failed to meet their targets."

Tahimik ang lahat.

Walang nangangahas magsalita.

"Who prepared this report?"

Dahan-dahang tumayo ang isang supervisor.

"Ako po, Sir."

Tiningnan ni Rafael ang report.

"Page fourteen."

"Wrong computation."

"Page twenty-two."

"Missing attachment."

"Page twenty-nine."

"Inconsistent data."

Namutla ang supervisor.

"I'm... sorry, Sir."

"Sorry doesn't recover losses."

"Correct it before noon."

"Opo."

Tahimik na napatingin si Aiden sa report na nasa harap niya.

May isa rin siyang napansing kakaiba.

May hindi nagtutugma sa inventory figures.

Nagdalawang-isip siya.

Bagong trainee pa lamang siya.

Sino ba naman siya para magsalita?

Ngunit naalala niya ang sinabi ng kanyang lola.

"Kung alam mong tama, huwag kang matakot magsabi ng totoo."

Dahan-dahan siyang nagtaas ng kamay.

Napatingin ang lahat sa kanya.

Pati si Rafael.

"You have something to say?"

Tumayo si Aiden.

"Sir... may napansin lang po ako."

"Speak."

Napalunok siya.

"Sa page thirty-one po..."

"Magkaiba ang total ng inventory at ng warehouse transfer."

Tahimik ang buong conference room.

Lumapit si Rafael at tiningnan ang screen.

Pagkatapos ay binuksan niya ang original spreadsheet sa kanyang tablet.

Ilang segundo siyang hindi nagsalita.

Unti-unting kumunot ang kanyang noo.

Tinawag niya ang Finance Manager.

"Explain."

Namutla ang manager.

Sinuri nito ang file.

"Sir..."

"Tama po siya."

"Nagkaroon po ng formula error."

Nagkatinginan ang lahat.

Isang trainee...

Ang nakapansin ng mali na hindi nakita ng buong management team.

Tahimik na ibinaba ni Rafael ang tablet.

"What is your educational background?"

Nagulat si Aiden.

"Business Administration po."

"With honors?"

"Opo."

"Why didn't you apply somewhere else?"

Ngumiti nang bahagya si Aiden.

"Gusto ko pong magsimula sa kumpanyang ito."

Hindi na nagsalita si Rafael.

Ngunit sa unang pagkakataon...

Hindi niya nakita ang kaba sa mga mata ng trainee.

Kundi kumpiyansa.

Pagkatapos ng meeting ay halos lahat ng empleyado ang lumapit kay Aiden.

"Grabe ka!"

"Paano mo nakita 'yon?"

"Akala ko mapapagalitan ka."

Napakamot siya sa ulo.

"Nagkataon lang."

Tumawa si Lucas.

"Hindi nagkataon 'yon."

"Magaling ka talaga."

Habang nag-uusap sila, dumaan si Damian Valderama.

Napahinto siya nang makita ang grupo.

"Sino 'yang bagong sikat?"

"Bago pong trainee," sagot ng isa.

Sinulyapan ni Damian si Aiden.

Simple lang ang pananamit.

Mukhang probinsyano.

Wala siyang nakitang dahilan para pagtuunan ito ng pansin.

"Keep working."

At naglakad na siya palayo.

Ngunit bago siya tuluyang makalayo, narinig niyang may nagsabi,

"Napansin siya ni Sir Rafael."

Napahinto siya.

Napalingon muli.

Bihira lamang mapansin ni Rafael ang isang empleyado.

Lalo na ang trainee.

"Interesting..."

Mahina niyang bulong.

Kinahapunan, may natanggap na email si Aiden.

From: Office of the COO

Subject: Temporary Assignment

Napalunok siya.

Binuksan niya agad ang mensahe.

You are assigned to assist the Operations Review Team for the next two weeks. Report directly to the COO's office tomorrow at 8:00 A.M.

Nanlaki ang kanyang mga mata.

"Ako?"

Napatingin si Lucas sa screen.

"Hala!"

"Congrats!"

"Alam mo bang halos walang trainee ang direktang nakakapagtrabaho kay Sir Rafael?"

"Talaga?"

"Oo."

"Kaya lang..."

"Ano?"

Napakamot si Lucas sa ulo.

"Good luck."

"Bakit?"

"Dahil kapag nagkamali ka..."

"Hindi ka niya sisigawan."

"Mas nakakatakot."

"Paano?"

"Titingnan ka lang niya."

"Pero gusto mo nang mag-resign."

Napatawa si Aiden.

"Sobra ka naman."

"Seryoso ako."

Bandang alas-sais ng gabi, nasa executive office si Rafael.

May hawak siyang personnel file ni Aiden.

Manipis lang ito.

Scholar.

Working student.

Malinis ang records.

Walang disciplinary case.

Mahuhusay ang grades.

"Too clean..."

Mahina niyang bulong.

May kumatok sa pinto.

Pumasok si Marissa.

"Sir, may kailangan pa po ba?"

Iniabot ni Rafael ang folder.

"Conduct a background verification."

Nagulat si Marissa.

"Sa trainee?"

"Yes."

"May problema po ba?"

Tahimik na tumingin si Rafael sa bintana.

"I don't know."

"But something doesn't add up."

Samantala, sa parking area, naghihintay si Aiden ng bus pauwi.

Hindi niya alam na ilang metro lamang ang layo niya sa isang itim na luxury sedan.

Sa loob nito ay nakaupo si Eduardo Valderama.

Tahimik niyang pinagmamasdan ang apo.

"Nakikita mo ba, Isabel..."

Mahina niyang sambit, tinutukoy ang yumaong anak.

"Napakabuti ng anak mo."

"Mas mabuti pa kaysa sa inaasahan ko."

Ngunit sa kabilang sasakyan...

May isa pang pares ng matang nakatingin kay Aiden.

Hindi ito si Rafael.

Hindi rin si Eduardo.

Isa itong lalaking naka-itim na sumbrero at sunglasses.

May hawak siyang cellphone.

Tinawagan niya ang isang hindi kilalang tao.

"Confirmed."

"Nasa Valderama Holdings na siya."

Sandaling katahimikan ang namagitan.

Pagkatapos ay muli siyang nagsalita.

"Hindi pa nila alam."

"Pero kapag nalaman nila..."

"...mahihirapan na tayong kumilos."

Makalipas ang ilang segundo ay pinatay niya ang tawag.

Tahimik niyang pinanood si Aiden na sumakay ng bus.

Pagkatapos ay umandar ang kanyang sasakyan.

Sa unang pagkakataon...

May mga taong muling nakaaalam na buhay pa ang tunay na tagapagmana.

At nagsisimula na silang kumilos.