Tahimik ang opisina ni Rafael De Castro.

Nasa ibabaw ng mesa ang larawan mula sa CCTV. Nakaupo sa harap niya si Aiden Sarmiento, tuwid ang likod at walang bakas ng takot sa mukha.

Ilang segundo silang walang imikan.

Sa wakas ay nagsalita si Rafael.

"Sabihin mo sa akin ang buong nangyari kagabi."

Huminga nang malalim si Aiden.

"Pagkatapos po ng trabaho, inutusan ako ni Sir Lucas na ibalik ang mga proposal sa conference room."

"Tapos?"

"May napansin po akong bukas na projector."

"Pinatay ko."

"Inayos ko rin po ang mga upuan."

"Pagkatapos ay umalis na ako."

"Wala ka nang nakita?"

Napaisip si Aiden.

"Meron po."

Napatingin si Rafael.

"May isang lalaking naka-itim na jacket na mabilis na lumabas sa kabilang pinto."

"Kilala mo ba?"

Umiling si Aiden.

"Hindi ko po nakita ang mukha."

Tahimik na tumango si Rafael.

Tumayo siya at pinindot ang intercom.

"Marissa."

"Yes, Sir?"

"Dalhin mo rito ang buong CCTV footage mula alas-singko hanggang alas-otso kagabi."

"Opo."

Makalipas ang ilang minuto ay nasa malaking monitor na ang lahat ng kuha ng CCTV.

Kasama nina Rafael at Aiden si Marissa.

Pinanood nila ang bawat minuto.

Eksaktong alas-sais y medya, lumabas si Aiden sa conference room.

Ilang segundo ang lumipas.

May isa pang taong pumasok gamit ang emergency door.

Nakatakip ang baseball cap.

Hindi kita ang mukha.

Lumabas ito makalipas ang dalawang minuto na may maliit na bagay na hawak.

Ipina-pause ni Rafael ang video.

"Zoom."

Lumaki ang larawan.

Hindi pa rin makita ang mukha.

Ngunit may isang bagay na kapansin-pansin.

May malaking peklat sa kaliwang kamay ng lalaki.

Napakunot ang noo ni Marissa.

"Sir..."

"Parang pamilyar."

Tahimik na tumingin si Rafael.

"Hanapin mo."

"Lahat ng empleyadong may access sa executive floor."

"At alamin kung sino ang may ganoong peklat."

"Opo."

Pagkalabas ni Marissa ay tumingin si Rafael kay Aiden.

"You may go."

Tumayo si Aiden.

Ngunit bago siya tuluyang makalabas ay muli siyang tinawag.

"Aiden."

Lumingon siya.

"I'm sorry."

Nanlaki ang mga mata niya.

Hindi siya makapaniwalang narinig ang salitang iyon mula sa malamig na COO.

"Sir?"

"I judged too quickly."

Ngumiti si Aiden.

"Wala pong problema."

"Normal lang naman pong mag-imbestiga."

Sandaling natahimik si Rafael.

"Thank you."

Sa unang pagkakataon, nakakita si Aiden ng bahagyang init sa mga mata ng kanyang boss.

Hindi ito ngumiti.

Ngunit sapat na iyon upang mabawasan ang takot niyang nararamdaman sa tuwing kaharap ito.

Lumipas ang dalawang araw.

Opisyal nang isinama si Aiden sa Operations Review Team.

Halos buong araw silang magkasama ni Rafael.

Napansin ng buong departamento ang pagbabago.

Mas madalas nang tanungin ng COO ang opinyon ng trainee.

Kapag may report, ipinababasa muna niya kay Aiden.

Kapag may proposal, hinihingan niya ito ng komento.

Hindi iyon nakaligtas sa mga empleyado.

"Hindi yata trainee ang turing ni Sir Rafael sa kanya."

"Oo nga."

"Parang junior analyst na."

Sa kabilang cubicle, napapangiti lamang si Lucas.

"Sabi ko sa inyo."

"May kakaiba talaga si Aiden."

Bandang alas-singko ng hapon, biglang nawalan ng kuryente sa isang bahagi ng gusali.

Nagsimula ang emergency protocol.

Nagkagulo ang ilang empleyado.

Habang bumababa ang lahat sa emergency stairs, napansin ni Aiden ang isang buntis na empleyado na nahihirapang maglakad.

"Ma'am, okay lang po ba kayo?"

"Nahihilo ako..."

Agad inalalayan ni Aiden ang babae.

"Dahan-dahan lang po."

Hindi niya ito iniwan hanggang makarating sila sa ground floor.

Mula sa itaas ng hagdan ay tahimik silang pinagmamasdan ni Rafael.

Hindi siya nagsalita.

Ngunit may kakaibang pakiramdam na unti-unting nabubuo sa kanyang dibdib.

Hindi lang pala matalino ang binata.

May malasakit din ito sa ibang tao.

Kinabukasan, tinawag si Rafael sa opisina ni Eduardo Valderama.

Pagpasok niya ay nakaupo na roon ang chairman.

"How's the new trainee?"

Diretsong tanong nito.

Tahimik na sumagot si Rafael.

"He's different."

"Paano?"

"He's observant."

"Honest."

"And he doesn't seek attention."

Napangiti nang bahagya si Eduardo.

"Do you trust him?"

Nag-isip sandali si Rafael.

"Not completely."

"But..."

"I want him on my team."

Lalong lumawak ang ngiti ng matanda.

"I see."

Hindi na siya nagsalita pa.

Habang papalabas si Rafael, mahina niyang sinabi sa sarili,

"Hindi ka nagkamali, Isabel."

Samantala, sa basement parking, nakikipagkita si Damian sa isang security officer.

"Nakuha mo ba?"

"Opo, Sir."

Iniabot ng guwardiya ang isang maliit na envelope.

May lamang kopya ng personnel records ni Aiden.

Binuksan iyon ni Damian.

Scholar.

Working student.

Address sa probinsya.

Walang kakaiba.

Napabuntong-hininga siya.

"Imposibleng ito lang."

Bigla siyang napahinto.

Sa pinakahuling pahina ay may nakasulat.

Guardian: Rosa Sarmiento (Deceased)

May maliit na note sa ibaba.

Original birth records unavailable. Subject was registered through late filing.

Nanlaki ang mga mata ni Damian.

"Late registration?"

Bihira itong mangyari.

At kadalasan...

May itinatagong dahilan.

"Tuloy ang imbestigasyon."

"Opo, Sir."

Kinagabihan, palabas na ng gusali sina Aiden at Lucas.

"Aiden, mauna na ako."

"Sige."

Habang naghihintay siya ng bus sa labas ng kumpanya, biglang huminto ang isang itim na sedan sa kanyang harapan.

Bumaba ang driver.

"Sir Aiden."

Nagulat siya.

"Ako po?"

"May naghihintay po sa inyo."

Napatingin siya sa loob ng sasakyan.

Dahan-dahang bumukas ang tinted window.

Isang matandang lalaki ang nakaupo sa likuran.

Maayos ang suot nitong amerikana.

Maputi na ang buhok.

Ngunit matalim pa rin ang mga mata.

Nagtagpo ang kanilang mga tingin.

Parang may kung anong pamilyar.

Tahimik na nagsalita ang matanda.

"Matagal kitang hinanap."

Nanigas si Aiden.

Hindi niya kailangang hulaan kung sino ito.

Ang larawan sa lumang liham.

Ang mukha sa mga lumang retrato.

Hindi siya maaaring magkamali.

Ito ang taong nagsabing naghihintay sa kanya.

Ito ang kanyang tunay na lolo.

Si Eduardo Valderama.

"Pwede ba kitang makausap... kahit sampung minuto lang?"

Hindi agad nakasagot si Aiden.

Sa unang pagkakataon sa loob ng dalawampu't tatlong taon...

Nakaharap na niya ang lalaking matagal na niyang iniisip na hindi kailanman magiging bahagi ng kanyang buhay.