Mula sa ikatatlumpung palapag ng Valderama Holdings, tahimik na nakatanaw si Rafael De Castro sa lungsod.

Mag-aalas-siyete pa lamang ng umaga ngunit nagsisimula nang maging abala ang mga kalsada.

May hawak siyang tasa ng itim na kape, ngunit hindi niya ito iniinom.

Iisang tao lamang ang laman ng kanyang isip.

Si Aiden Sarmiento.

Hindi niya maintindihan kung bakit.

Sa dami ng mga empleyadong dumaan sa ilalim ng kanyang pamamahala, ngayon lamang siya nagkaroon ng interes na alamin ang pagkatao ng isa sa kanila.

Hindi dahil sa personal na dahilan.

Kundi dahil pakiramdam niya...

May mas malalim na kuwento ang binata.

May kumatok sa pinto.

"Come in."

Pumasok si Aiden.

"Good morning, Sir."

"Good morning."

Iniabot ni Rafael ang isang folder.

"May meeting tayo sa Laguna ngayong umaga."

"Kasama kita."

Nagulat si Aiden.

"Ako po?"

"Ikaw ang naghanda ng comparative analysis."

"Ikaw ang sasagot kung may itanong ang investors."

Napahigpit ang hawak ni Aiden sa folder.

"Pag-iigihan ko po."

Habang papunta sila sa Laguna sakay ng company vehicle, halos walang nagsasalita.

Nakaupo si Rafael sa likuran, habang si Aiden ay nasa katapat niya.

Makalipas ang ilang minuto, binasag ni Rafael ang katahimikan.

"Nerbiyoso ka ba?"

Ngumiti si Aiden.

"Konti lang po."

"Normal lang."

"Tandaan mo."

"Hindi ka pupunta roon bilang trainee."

"Pupunta ka roon bilang taong gumawa ng report."

Tumango si Aiden.

Unti-unting nabawasan ang kaba niya.

Matagumpay ang naging presentasyon.

Ilang beses pang pinuri ng mga investor ang financial analysis ni Aiden.

Isa sa kanila ang nagsabi,

"Kung trainee pa lang ito, malayo ang mararating niya."

Tahimik lamang si Rafael ngunit lihim siyang natuwa.

Pagkatapos ng meeting, lumapit sa kanila ang isa sa mga senior investor.

"Mr. De Castro."

"Congratulations."

"Mukhang nakahanap ka ng mahusay na tao."

Saglit na tumingin si Rafael kay Aiden.

"Oo."

"Mahirap makahanap ng taong may talento at integridad."

Hindi nakapagsalita si Aiden.

Hindi niya inaasahang maririnig iyon mula sa pinakamalamig na boss sa kumpanya.

Pauwi na sana sila nang biglang bumuhos ang malakas na ulan.

Lumabo ang daan.

Makalipas ang ilang kilometro, huminto ang sasakyan.

"Flat tire, Sir."

Sabi ng driver.

Napabuntong-hininga si Rafael.

"Kaya mo bang palitan?"

"Opo."

Habang inaayos ng driver ang gulong, tumakbo sina Rafael at Aiden patungo sa isang maliit na karinderya sa tabi ng kalsada upang sumilong.

Halos walang tao roon.

Nag-order si Aiden ng dalawang tasa ng mainit na kape.

"Sir..."

"Inyo po."

Hindi agad kinuha ni Rafael.

"Hindi ko sinabi na gusto ko."

Ngumiti si Aiden.

"Hindi nga po."

"Pero napansin kong hindi n'yo naubos ang kape n'yo kanina."

Napatingin si Rafael sa tasa.

Pagkatapos ay dahan-dahan niya itong kinuha.

"Salamat."

Tahimik silang umupo habang pinapanood ang malakas na ulan.

"Sir..."

"Pwede po ba akong magtanong?"

"Tungkol saan?"

"Bakit kayo laging seryoso?"

Bahagyang natawa si Rafael.

Isang mahinang tawa na halos hindi marinig.

"Dahil kapag pinamunuan mo ang libo-libong tao..."

"Walang puwang ang emosyon."

Napaisip si Aiden.

"Pero tao pa rin naman po tayo."

"Tama."

"Siguro... minsan kailangan lang ding ipaalala sa sarili."

Napatingin si Rafael sa kanya.

Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay napakagaan kausap ng binata.

Parang matagal na niya itong kilala.

Samantala, sa Maynila...

Galit na galit si Damian.

Nakaupo sa harap niya ang private investigator.

"Sigurado ka ba?"

"Opo."

"Inimbestigahan namin ang aksidente dalawampu't tatlong taon na ang nakalipas."

"Inihambing namin ang mga petsa."

"Pati ang lugar kung saan lumaki si Aiden."

"Malaki ang posibilidad..."

"...na siya ang nawawalang apo ni Chairman Eduardo."

Tahimik na napapikit si Damian.

Pagmulat niya ay malamig na ang kanyang tingin.

"Kung ganoon..."

"Wala na tayong oras."

"Ano pong gagawin natin?"

Tumayo siya.

"Hindi puwedeng makarating sa Board ang katotohanan."

"Kailangan siyang mawalan ng kredibilidad."

"Paano po?"

Mahina siyang ngumiti.

"Project Horizon."

"Kung bumagsak ang proyekto..."

"Sa kanya mapupunta ang sisi."

Kinabukasan...

Nasa conference room ang buong Project Horizon Team.

Isa-isang ipinakita ni Aiden ang final cost analysis.

Habang nagsasalita siya, tahimik na nakikinig ang lahat.

Ngunit sa likod ng silid...

May isang empleyadong palihim na nagpapalit ng USB drive na naglalaman ng final presentation.

Pagkatapos ay mabilis itong lumabas.

Walang nakapansin.

Nagsimula ang board presentation.

Tumayo si Rafael.

"Let's begin."

Isinaksak ni Aiden ang USB drive sa computer.

Ngunit sa halip na lumabas ang financial report...

Isang file ang bumungad sa malaking screen.

PROJECT HORIZON – ILLEGAL FUND TRANSFER

Kasunod nito ay dose-dosenang pekeng dokumentong nagpapakitang si Aiden umano ang nag-edit ng mga financial records.

Nagkagulo ang buong conference room.

"Ano ito?"

"Sino ang gumawa nito?"

Namutla si Aiden.

"Hindi po akin 'yan!"

Mahigpit na napakuyom ni Rafael ang kanyang kamao.

Hindi siya agad nagsalita.

Sa kabilang dulo ng mesa, bahagyang ngumiti si Damian.

Mukhang nagtagumpay ang kanyang plano.

Ngunit hindi niya inaasahan ang sumunod na mangyayari.

Tumayo si Rafael.

At sa harap ng buong Board of Directors ay mariin niyang sinabi,

"Huwag kayong magbibigay ng konklusyon."

"Kilala ko ang taong ito."

"Hindi niya gagawin iyan."

Tahimik ang buong silid.

Nanlaki ang mga mata ni Aiden.

Hindi niya akalaing sa gitna ng napakalaking eskandalo...

Ang unang taong maniniwala sa kanya ay si Rafael.

Samantala, sa pinakadulong upuan ng boardroom, tahimik na nakaupo si Eduardo Valderama.

Pinagmamasdan lamang niya ang lahat.

Alam niyang dumating na ang sandaling hindi na sapat ang pananahimik.

Kung hindi siya kikilos...

Maaaring tuluyang masira ang buhay ng kanyang apo.